<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<XML>
		<JOURNAL>
<YEAR>1397</YEAR>
<VOL>18</VOL>
<NO>2</NO>
<MOSALSAL>54</MOSALSAL>
<PAGE_NO>371</PAGE_NO>
<ARTICLES>


				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل تصحیح شبرنگ‌نامه داستان رستم و پسرِ دیو سپید</TitleF>
				<TitleE>A Critique of Shabrangnameh: The Story of Rostam and White Demonś Son</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3096.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>شبرنگ‌‌نامه یکی از منظومه‌‌هایِ پهلوانیِ پس از شاهنامه است که به موضوعِ کین‌‌خواهیِ شبرنگ، پسر دیو سپید، از ایرانیان و نبردهای او با رستم و ایرانیان می‌‌پردازد. بااین‌که از شناسایی و معرفیِ این اثر حدودِ صدوبیست سال می‌‌گذرد، آگاهی‌‌ها و تحقیقاتِ موجود دربارۀ آن بسیار اندک است و متنِ مصحَّحِ آن نیز به‌‌تازگی منتشر شده است. شبرنگ‌‌نامه، که سَرایندۀ آن ناشناخته است، 2877 بیت دارد و احتمال داده‌‌اند که از منظومه‌‌هایِ سدۀ ششم باشد. چون این منظومه از منابعِ دو درس از سرفصل‌هایِ گرایشِ ادبیاتِ حماسی در دورۀ دکتریِ ادبیات فارسی است در این مقاله ضمنِ معرفیِ تصحیحِ این کتاب (به‌کوشش ابوالفضل خطیبی و گابریله وان دِن بِرگ، تهران، بنیاد موقوفات افشار با همکاری انتشارات سخن، 1395) و طرحِ نکاتی برای تعیینِ تاریخِ احتمالیِ نظمِ آن، پیش‌نهادهایی نیز دربارۀ بعضی مواردِ مقدمه و ضبط‌های متنِ آن عرضه شده است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Shabrangnameh is one of the heroic poems after Shahnameh which is proceeded to take a revenge of Shabrang, the son of White Dave, from Iranians and his battles with Rostam and Iranians. Although the identification and introduction of the work goes back about a hundred and twenty years ago, knowledge and available studies about it are very scarce and its edited text has also recently been published. Shabrangnameh, the poet of which is unknown, has 2877 lines, and it is estimated that it goes back to the sixth century poets. Because this poem is the reference of two courses of the tendency epic literary topics in the Persian Literature PhD program, in this paper, while introducing edition of this book and designing the hints to determine the probable date of its composition, some proposals have been also presented about a part of cases of introduction and recordings of its text.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>1</FPAGE>
						<TPAGE>29</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>سجاد</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>آیدنلو</Family>
						<NameE>Sajjad</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Aydenloo</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور،ِ ارومیه</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>aydenloo@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Shabrangnameh</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Edition</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Heroic Poetic Works</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Epic Literature</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>احمدی گیوی، حسن (1380)، دستور تاریخی فعل، تهران: قطره.##اسدی، ابونصر (1317)، گرشاسپ‌‌نامه، تصحیح حبیب یغمایی، تهران: بروخیم.##اسکندرنامه (بازسازی کهنه‌‌ترین نسخۀ اسکندرنامۀ نقّالی) (1388)، منسوب به منوچهرخان حکیم، به‌کوشش علی‌‌رضا ذکاوتی قراگوزلو، تهران: سخن.##امیرمعزّی، محمد بن عبدالملک (1385)، دیوان، تصحیح محمدرضا قنبری، تهران: زوّار.##انجوی، سیدابوالقاسم (1369)، فردوسی‌‌نامه، تهران: علمی.##انوری، حسن (سرپرست) (1382)، فرهنگ بزرگ سخن، تهران: سخن.##ایرانشاه بن ابی الخیر (1370)، بهمن‌‌نامه، ویراستۀ رحیم عفیفی، تهران: علمی و فرهنگی.##آیدنلو، سجّاد (1393)، «سه نکته از دستور تاریخی در شاهنامه و متون پهلوانی»، دستور، ش 10.##آیدنلو، سجّاد (1394)، متون منظوم پهلوانی (برگزیدۀ منظومه‌‌های پهلوانی پس از شاهنامه)، تهران: سمت.##آیدنلو، سجّاد (1395)، «منظومه‌‌ای پهلوانی از سدۀ پنجم هجری»، جهان کتاب، س 21، ش 7 و 8، پیاپی 329 و 330.##بانوگشسب‌‌نامه (1382)، تصحیح و توضیح روح‌‌انگیز کراچی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##بی‌‌غمی، مولانا محمد (1381)، داراب‌‌نامه، تصحیح ذبیح‌‌الله صفا، تهران: علمی و فرهنگی.##جعفری‌‌تبار، حسن (1389)، «جناس»، دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، ج 18.##حافظ، شمس‌‌الدین محمد (1387)، دیوان، تصحیح علامه محمد قزوینیـ قاسم غنی، تهران: اساطیر.##حسن‌‌دوست، محمد (1393)، فرهنگ ریشه‌‌شناختی زبان فارسی، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.##خاقانی، افضل‌‌الدین (1378)، دیوان، به‌کوشش ضیاءالدین سجّادی، تهران: زوّار.##خالقی‌‌مطلق، جلال (1380)، یادداشت‌‌های شاهنامه، نیویورک: بنیاد میراث ایران، بخش یکم.##خالقی‌‌مطلق، جلال (1386)، حماسه (پدیده‌‌شناسی تطبیقی شعر پهلوانی)، تهران: دایرة المعارف بزرگ اسلامی.##خطیبی، ابوالفضل (1384)، «آزاد سرو»، دانش‌نامۀ زبان و ادب فارسی، به‌سرپرستی اسماعیل سعادت، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ج 1.##خواجوی کرمانی، کمال‌‌الدین (بی‌تا)، دیوان، به‌اهتمام احمد سهیلی خوانساری، تهران: کتاب‌فروشی محمودی و بارانی.##دهخدا، علی‌اکبر (1377)، لغت‌‌نامه، دورۀ جدید، تهران: دانشگاه تهران.##رزمجو، حسین (1381)، قلمرو ادبیات حماسی ایران، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##زرّین‌‌قبانامه (منظومه‌‌ای پهلوانی و پیرو شاهنامه از عصر صفویّه) (1393)، مقدمه، تصحیح، و تعلیقات سجّاد آیدنلو، تهران: سخن.##شبرنگ‌‌نامه (داستان شبرنگ پسر دیو سپید و رستم) (1395)، سراینده: ناشناس (احتمالاً قرن ششم هجری)، به‌کوشش: ابوالفضل خطیبی، گابریله وان دِن بِرگ، تهران: بنیاد موقوفات محمود افشار با همکاری سخن.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1386)، قلندریّه در تاریخ (دگردیسی‌‌های یک ایدئولوژی)، تهران: سخن.##صدیقیان، مهین‌‌دخت (1375)، فرهنگ اساطیریـ حماسی ایران، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##صفا، ذبیح‌‌الله (1363)، حماسه‌‌سرایی در ایران، تهران: امیرکبیر.##طومار شاهنامۀ فردوسی (1381)، به‌کوشش مصطفی سعیدی و احمد هاشمی، تهران: خوش‌‌نگار.##طومار نقّالی شاهنامه (1391)، مقدمه، تصحیح، و توضیحات سجّاد آیدنلو، تهران: به نگار.##عطایی (زیر چاپ)، شهریارنامه، مقدمه، تصحیح، و تعلیقات رضا غفوری.##غفوری، رضا (1395)، «بررسی روایتی منظوم از پایان زندگی برزو»، شعر پژوهی (بوستان ادب)، س 8، ش 4، پیاپی 30، زمستان.##فان دِن بِرخ، گابریله و ابوالفضل خطیبی (1391)، شبرنگ‌‌نامه، دانش‌نامۀ زبان و ادب فارسی، به‌سرپرستی اسماعیل سعادت، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ج 4.##فرامرزنامه (1382)، سراینده: ناشناس، به‌اهتمام مجید سرمدی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.##فردوسی، ابوالقاسم (1386)، شاهنامه، تصحیح جلال خالقی‌‌مطلق با همکاری محمود امیدسالار در دفتر ششم و ابوالفضل خطیبی در دفتر هفتم، تهران: مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی.##فردوسی، ابوالقاسم (1393)، شاهنامه، پیراستة جلال خالقی‌‌مطلق، تهران: سخن.##قریب، مهدی (1369)، «پادشاهی گرشاسپ در شاهنامه؟»، بازخوانی شاهنامه، تهران: توس.##کزّازی، میرجلال‌‌الدین (1386)، «جناس»، دانش‌نامۀ زبان و ادب فارسی، به‌سرپرستی اسماعیل سعادت، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ج 2.##مستوفی، حمدالله (1377)، ظفرنامه به انضمام شاهنامه (چاپ عکسی از روی نسخۀ خطّی مورّخ 807 هجری در کتاب‌خانۀ بریتانیا 2833Or.)، تهران: مرکز نشر دانشگاهی؛ وین: آکادمی علوم اتریش.##مولوی، جلال‌‌الدین (1378)، مثنوی معنوی (براساس نسخۀ قونیّه)، تصحیح و پیش‌گفتار عبدالکریم سروش، تهران: علمی و فرهنگی.##ناتلخانلری، پرویز (1377)، تاریخ زبان فارسی، تهران: فردوس.##نثر نقّالی شاهنامه (1394)، مقدمه، تصحیح، و توضیح رضا غفوری، شیراز: سیوند.##نرم‌افزار دُرج 4 (1390)، بزرگ‌ترین کتاب‌خانۀ الکترونیک شعر و ادب فارسی، 236 اثر نظم و نثر ادبی، تهران: مؤسسۀ فرهنگی مهر ارقام ایرانیان.##نظامی، جمال‌‌الدین (1387)، خمسۀ نظامی (براساس چاپ مسکو ـ باکو)، تهران: هرمس.##هفت ‌لشکر (طومار جامع نقّالان)، تصحیح مهران افشاری و مهدی مدائنی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##یادگار زریران (1374)، ترجمۀ یحیی ماهیار نوّابی، تهران: اساطیر.##De Blois, Frančois (1998), “Epics”, Encyclopaedia Iranica, Ehsan Yarshater (ed.), California, Costa Mesa, Mazda, vol. 8.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل کتاب روش تحقیق به زبان ساده</TitleF>
				<TitleE>Review and Analysis of Book: Research Methodology in Simple Language</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3097.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>بی‌شک، انتخاب روش مناسب و متناسب با تحقیق یکی از بنیادی‌‌ترین اصول پژوهش علمی محسوب می‌‌شود و آگاهی و آشنایی با این روش‌‌ها و رویکردها سبب شکل‌‌گیری پژوهش‌‌های ارزش‌مند و قابل اعتنایی خواهد شد. روش تحقیق به زبان ساده، نوشتة مریم صادقی، کتابی است که در آن سعی شده است تا روش تحقیق و اصول پایان‌‌نامه‌نویسی برای دانشجویان رشتة زبان و ادبیات فارسی تبیین شود. نگارنده در این مقاله به بررسی و نقد این کتاب پرداخته و برخی از امتیازها و کاستی‌‌های آن را برشمرده است؛ براساس یافته‌‌های این تحقیق، این کتاب با داشتن نکات مثبتی چون پرداختن به سؤال تحقیق و تمرینات اختصاصی، ذکر جداول، و مهم‌ترازهمه تمرکز بر رشتة زبان و ادبیات فارسی کاستی‌‌ها و ایراداتی چون عدم تطابق عنوان با متن کتاب، بی‌‌توجهی به اصول ابتدایی نگارش و ویرایش، ایجاز‌‌های مخل، استفاده از منابع نامعتبر، و جامع‌نبودن برخی مطالب نیز در خود دارد که سبب می‌‌شود خوانندگان کتاب در بسیاری از مباحث نتوانند به کنه مطلب رسیده و بهرة لازم را از آن کسب کنند.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Undoubtedly, choosing a proper and suitable methodology for a research is regarded as one of the most fundamental principles of a scientific research. Familiarity and knowledge of these research methodologies and approaches will lead to the emergence of valuable and reliable studies.The book, Research Methodology in Simple Language, is written by Maryam Sadeghi. In her book, the author endeavored to clarify the methods and principles of writing a thesis for the students of Persian Literature.The author of the current article concentrates on surveying and reviewing this book. He also points to the weak and strong points of the book in question.  Based on findings of the article, despite the merits of the book such as dealing with research questions, containing specialized exercises, referring to the tables, and most importantly focusing on the field of Persian Literature, the book has many fundamental problems, including the contradiction between the title of the book and its content, the writer’s  lack of  attention to the basic rules of writing and editing, the presence of confusing sentences suffering from lack of enough information, and its incomprehensibility. These shortcomings will prevent its readers from not only its full understanding but also from benefitting from it.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>31</FPAGE>
						<TPAGE>45</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>مراد</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>اسماعیلی</Family>
						<NameE>Morad</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Esmaeeli</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گنبد کاووس</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>m.esmaeeli21@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Research Methodology</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>qualitative research</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Research Methodology in Simple Language</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Thesis</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>ایمان، محمدتقی (1391 الف)، فلسفة روش تحقیق در علوم انسانی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##ایمان، محمدتقی (1391 ب)، روش‌‌شناسی تحقیقات کیفی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##بوریج، ویلیام بردمور (1386)، هنر تحقیق علمی، ترجمة محمدتقی فرامرزی، تهران: مازیار.##چندلر، دانیل (1386)، مبانی نشانه‌‌شناسی، ترجمة مهدی پارسا، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.##رضی، احمد (1394)، روش‌‌ها و مهارت‌‌های تحقیق در ادبیات و مرجع‌‌شناسی، تهران: فاطمی.##زیما، پیتر وی (1390)، فلسفة نظریة ادبی مدرن، ترجمة رحمان ویسی حصار و عبداللّه امینی، تهران: رخداد نو.##صادقی، مریم (1394)، روش تحقیق به زبان ساده: زبان و ادبیات فارسی، تهران: نگاه معاصر.##طاهری، قدرت‌‌الله (1395)، مبانی و اصول پژوهش در زبان و ادبیات فارسی، تهران: علمی.##عبداللّهی، عبداللّه و جعفر جوان (1389)، درآمدی بر فلسفة علم و پژوهش در علوم انسانی، تهران: چاپار.##غلام‌رضایی، محمد (1394)، روش تحقیق و شناخت مراجع ادبی، تهران: زوّار.##فتوحی، محمود (1385)، آیین نگارش مقالة علمیـ پژوهشی، تهران: سخن.##فرکلاف، نورمن (1379)، تحلیل انتقادی گفتمان، ترجمة فاطمه شایسته پیران و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌‌ها.##ماهیار، عباس (1387)، مرجع‌شناسی ادبی و روش تحقیق، تهران: قطره.##مک دانل، دایان (1380)، مقدمه‌‌ای بر نظریة گفتمان، ترجمة حسین‌علی نوذری، تهران: فرهنگ گفتمان.##مک کوئیلان، مارتین (1384)، پل دومان، ترجمة پیام دانشجو، تهران: مرکز.##مکاریک، ایرنا ریما (1384)، دانش‌‌نامة نظریه‌‌های ادبی معاصر، ترجمة مهران مهاجر و محمد نبوی، تهران: آگه.##میلز، سارا (1388)، گفتمان، ترجمة فتاح محمدی، زنجان: هزارة سوم.##میلز، سارا (1389)، میشل فوکو، ترجمة دایوش نوری، تهران: مرکز.##میمندی، وصال و نعیمه خبازی اشرف (1394)، «الصرف 1 در ترازوی نقد»، پژوهش‌‌نامة انتقادی متون، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، س 15، ش 1.##نوریس، کریستوفر (1386)، «گفتمان/ سخن»، فرهنگ اندیشة انتقادی، ویراستة مایکل پین، ترجمة پیام یزدانجو، تهران: مرکز.##یورگنس، ماریان و لوئیز فیلیپس (1389)، نظریه و روش در تحلیل گفتمان، ترجمة هادی جلیلی، تهران: نشر نی.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>رستاخیز کلمات: اثری در دفاع از فرمالیسم نقدی بر کتاب رستاخیز کلمات: درس‌گفتارهایی دربارۀ نظریۀ ادبی صورت‌گرایان روس</TitleF>
				<TitleE>Resurrection of Words: A Work in Defending Formalism A Critique on Resurrection of Words A Lesson of Speeches on Literary Theory of Russian Formalists</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3098.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>برخلاف سنت استادانی چون فروزان‌فر، همایی، زرین‌کوب، و ...، که عمدتاً به زندگی و اندیشۀ نویسنده/ شاعر می‌‌پرداختند، برخی از آثار شفیعی کدکنی خاص و متفاوت با این سنت است؛ چراکه جدای از محتوا و درون‌مایه به مسئلۀ فرم و شکل آثار ادبی نیز توجه داشته، گاه کتاب (موسیقی شعر) یا مقالاتی کاملاً شکل‌‌مدارانه (فرمالیستی) نوشته‌‌اند. رستاخیز کلمات: درس‌‌گفتارهایی دربارۀ نظریۀ ادبی صورت‌گرایان روس در این میان فرمالیستی‌‌ترین اثر ایشان است که در آن نه‌تنها به معرفی فرمالیسم (تاریخچه، آموزه‌‌ها، و شخصیت‌‌های تأثیرگذار آن) پرداخته شده است، بلکه برخی از مقالات ایشان، که با الهام‌گیری از آرای آن‌ها نوشته شده‌اند، نیز در آن گنجانده شده است. با تمام محاسنی که این کتاب (همانند تمام آثار شفیعی کدکنی) دارد، انتقاداتی نیز می‌‌توان بر آن وارد ساخت. اصلی‌‌ترین این انتقادات عبارت‌اند از: 1. بیان ناقص (و شاید هم نادرست) زمینه/ زمینه‌های پیدایش فرمالیسم روسی، 2. فقدان انسجام نظریه‌‌های ارائه‌شده ازسوی نویسندۀ کتاب، 3. وجود برخی گزاره‌‌های ابطال‌‌ناپذیر و غیر‌‌علمی در کتاب، 4. و درنهایت گنجاندن فصل‌‌هایی مانند «تکامل موتیف کوزه‌‌گر در شعر خیام» که با فضای فرمالیستی کتاب رستاخیز کلمات تناسبی ندارند.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Contrary to the tradition of some scholars such as Forouzanfar, Homaee, Zarrinkoub who mainly discussed life and thought of the author / poet, some of the works by Dr. Shafiee Kadkani are specific and different because they have emphasized the question of form and the form of literary work apart from the content and theme, and they have sometimes written books (poetry, music) or perfectly have crafted oriented articles (based on formalist). Resurrection of Words:  A Lesson of Speeches on Literary Theory of Russian Formalists has been the most formalist work by him which is discussed in the introduction of the formalism (history, teachings and characters affected), and some of his articles have been included which have been written with inspiration from their ideas. With all the advantages that this book has (such as all works by Dr. Shafiee Kadkani), there are some criticisms leveled against it. The main criticisms are as follows: 1- incomplete expression (and possibly incorrect) background / context of the emergence of Russian Formalism, 2- lack of coherence of theories presented by the author, 3- some irrefutable and non-scientific propositions in the book and 4-, the inclusion of chapters such as &quot;potter motif evolution in the poetry of Omar Khayyam&quot; which is not consistent with formalism space of the book of resurrection of words.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>47</FPAGE>
						<TPAGE>67</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>عیسی</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>امن خانی</Family>
						<NameE>Issa</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Amankhani</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گلستان</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>amankhani27@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>resurrection words</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Shafiee Kadkani</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>formalism</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>form</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Russian formalists</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>احمدی، بابک (1380)، معمای مدرنیته، تهران: مرکز.##احمدی، بابک (1382)، ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.##اسکوت، ژان پل (1391)، تاریخ روسیه: از پطر کبیر تا امروز (پوتین)، ترجمۀ سیدحامد رضایی، تهران: امیرکبیر.##ایگلتون، تری (1390)، پیش‌درآمدی بر نظریۀ ادبی، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: مرکز.##آلن، گراهام (1385)، رولان بارت، ترجمۀ پیام یزدانجو، تهران: مرکز.##براهنی، رضا (1393)، تاریخ مذکر، تهران: نگاه.##برتنز، ویلم (1382)، نظریۀ ادبی، ترجمۀ فرزان سجودی، تهران: آهنگ دیگر.##بیکسبی، ویلیام (1386)، جهان گالیله و نیوتن، ترجمۀ بهرام معلمی، تهران: علمی و فرهنگی.##پالمر، رابرت روزول (1384)، تاریخ جهان، ج 2، ترجمۀ ابوالقاسم طاهری، تهران: امیرکبیر.##پورنامداریان، تقی (1392)، سخن‌رانی در نشست ادبیات و فلسفۀ دانشگاه گیلان.##تراس، ویکتور (1384)، تاریخ ادبیات روس، ج 1، ترجمۀ علی بهبهانی، تهران: علمی وفرهنگی.##خاتمی، محمود (1386)، مدخل فلسفۀ معاصر، تهران: علم##خاتمی، محمود (1387)، زمینۀ تاریخی مدرنیته، تهران: علم.##رامین، علی (1390)، «اجمالی دربارۀ کانت و هگل و نظریه‌های کلاسیک هنر»، در: نظریه‌های فلسفی و جامعه‌شناختی در هنر، تهران: نی.##ربیعیان، محمدرضا (1376)، «پارناسیسم»، دانش‌نامۀ ادب فارسی، به‌سرپرستی حسن انوشه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات.##ریچاردز، آی. ا. (1375)، اصول نقد ادبی، ترجمۀ سعید حمیدیان، تهران: علمی و فرهنگی.##رئیس دانا، فریبرز (1386)، گفت‌آمدهایی در ادبیات، تهران: نگاه.##زرین‌کوب، عبدالحسین (1380)، آشنایی با نقد ادبی، تهران: سخن.##سیدحسینی، رضا (1381)، مکتب‌های ادبی، ج 1، تهران: نگاه.##شاهکویی، محمدحسن (1393)، فرمالیسم روسی و تناقض‌های فلسفی، تهران: رسانش نوین.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1389)، مفلس کیمیافروش: نقد و تحلیل شعر انوری، تهران: سخن.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1391)، حالات و مقامات م. امید، تهران: سخن.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1391)، رستاخیز کلمات: درس‌گفتارهایی دربارۀ نظریۀ ادبی صورت‌گرایان روس، تهران: سخن.##صفوی، کوروش (1390)، از زبان شناسی به ادبیات: نظم، تهران: سورۀ مهر.##فاطمی، فریدون (1385)، «گفتار مترجم»، دوگانگی واقعیت/ ارزش، ترجمۀ فریدون فاطمی، تهران: مرکز.##فایجس، اورلاندو (1390)، تراژدی مردم: انقلاب روسیه 1924– 1891، ج 1، ترجمۀ احمد علیقلیان، تهران: نی.##فوکو، میشل (1389)، نظم اشیاء، ترجمۀ یحیی امامی، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و اجتماعی.##کاپالدی، نیکلاس (1387)، فلسفۀ علم، ترجمۀ علی حقی، تهران: سروش.##کارول، نوئل (1386)، درآمدی بر فلسفۀ هنر، ترجمۀ صالح طباطبایی، تهران: فرهنگستان هنر.##کانت، ایمانوئل (1369)، بنیاد مابعدالطبیعۀ اخلاق، ترجمۀ حمید عنایت و علی قیصری، تهران: خوارزمی.##کانت، ایمانوئل (1386)، «در پاسخ به پرسش روشن‌نگری چیست؟»، در: روشن‌نگری چیست؟ نظریه‌ها و تعریف، ترجمۀ سیروس آرین‌پور، تهران: آگه.##لازی، جان (1362)، درآمدی تاریخی به فلسفۀ علم، ترجمۀ علی پایا، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.##مجتهدی، کریم (1387)، فلسفه در قرون وسطی، تهران: امیرکبیر.##مرکیوز، ژوزه گیلیرمه (1389)، میشل فوکو، ترجمۀ نازی عظیما، تهران: کارنامه.##مقدادی، بهرام (1393)، دانش‌‌نامۀ نقد ادبی: از افلاتون تا به امروز، تهران: چشمه.##مکاریک، ایرنا ریما (1388)، دانش‌نامۀ نظریه‌های ادبی معاصر، ترجمۀ مهران مهاجر و محمد نبوی، تهران: آگه.##میرصادقی، میمنت (1376)، واژه‌نامة هنر شاعری، تهران: کتاب مهناز.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل کتاب روایت‌پژوهی درزمانی: سنجش روش‌های قصه‌گویی و داستان‌نویسی در فارسی</TitleF>
				<TitleE>A Critical Review on Safi Pirlooje’s  Diachronic Narrative Study: On the Rhetorics of Persian Folktales and Literary Fictions</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3099.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>این مقاله کتاب روایت‌پژوهی درزمانی: سنجش روش‌های قصه‌گویی و داستان‌نویسی در فارسی را از حیث شکل و محتوا مرور، بررسی، و نقد می‌کند. ابتدا، فصل‌های اصلی کتاب مرور می‌شوند و سپس، مطالب و موضوعات هر فصل در پرتو رویکردهای نقد و نظریۀ روایت‌شناسی جداگانه بررسی و تحلیل می‌شوند. نویسنده در فصل اول، بحث متالپسس را بررسی می‌کند، لیکن در معرفی این مفهوم چندان دقیق عمل نمی‌کند. در فصل دوم نیز روایت‌گردانی و انواع آن را برمی‌شمرد، لیکن معیاری برای دسته‌بندی‌های خود ارائه نمی‌کند. در فصل سوم، ضمیر دوم‌شخص را بررسی می‌کند، لیکن زبان مبهم نوشتار درک خواننده را از این فصل کم‌رنگ می‌کند. در فصل آخر، کانونی‌شدگی فرضی را بررسی می‌کند که در تبیین آن به‌خوبی عمل می‌کند. در فرایند بررسی مطالب، ضمن تقدیر از تلاش‌های نویسنده در ارائة اثری درخور تأمل، نکاتی له و علیه ادعاهای نویسنده ارائه شده و درپایان، پیش‌نهادهایی برای بهترشدن کیفیت کتاب ارائه می‌شود.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>This paper aims to look at the form and the content of a book entitled, A Diachronic Narrative Study: On the Rhetorics of Persian Folktales and Literary Fictions (Safi, 20015) in a much more critical way, taken mostly from the narratological approaches. Firstly, the main four chapters of the book are reviewed. The first chapter introduces the concept of “Metalepsis”, taken from Genette (1980, 1988). It is said that the writer has made no good effort to support his claims on this concept. The second chapter discusses “Ravayatgardani”, i.e, a change in the process of narration, but again the writer has not been successful in the categorization of Revayargardani. The third chapter has taken the second pronoun into consideration. Finally, the writer has gone to study the hypothetical focalization in chapter four, and has been successful to a large extant in dealing with such a concept. At the same time, some claims are made for and against of what the writer has stated within each chapter. While appreciating the efforts made by the writer all through the analysis of the book, some suggestions are made for the writer to take into his consideration.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>69</FPAGE>
						<TPAGE>90</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>ابوالفضل</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>حُرّی</Family>
						<NameE>Abolfazl</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Horri</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه اراک</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>horri2004tr@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Metalepsis</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Revayatgardani</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Second person pronoun</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Hypothetical focalization</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Narratology</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>حری، ابوالفضل (1388)، «هم‌بستگی میان وجوه بازنمایی گفتار و اندیشه با تمرکز بر سخن غیرمستقیم آزاد»، نقد ادبی، پاییز.##ریمونـ کنان، شلومیت (1387)، روایت داستانی: بوطیقای معاصر، ترجمۀ ابوالفضل حری، تهران: نیلوفر.##صافی پیرلوجه، حسین (1390)، «کانونی‌سازی فرضی و معناشناسی مفهومی»، نقد ادبی، تابستان، دورة 4، ش 14.##صافی پیرلوجه، حسین (1394)، روایت‌پژوهی درزمانی: سنجش روش‌های قصه‌گویی و داستان‌نویسی در فارسی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##صافی پیرلوجه، حسین و مریم‌السادات فیاضی (1391)، «روایت‌گردانی در قصه‌های عامیانه و داستان‌های نوین فارسی»، نقد ادبی، پاییز، دورة 5، ش 19.##Bal, Mieke (1985), Narratology, trans. Christine van Boheemen, Toronto: University of Toronto Press.##Chatman, S. (1978), Story and Discourse: Narrative Structure in Fiction and Film, Ithaca, New York: Cornell University Press.##Fludernik, Monika (1993), “Second Person Fiction: Narrative you as Addressee and/ or Protagonist”, Arbeiten aus Anglistik und Amerikanistik, vol. 18.##Fludernik, Monika. (1996), Towards a “Natural” Narratology, London: Routledge.##Fowler, R. (1986), Linguistic Criticism, Oxford: Oxford University Press.##Fowler, R. (1996), Linguistic Criticism, 2nd ed., Oxford: Oxford University Press.##Genette, G. (1980), Narrative Discourse: an Essay in Method, Ithaca, New York: Cornell University Press.##Herman, David (1994), “Hypothetical Focalization”, Narrative, vol. 2.##Herman, David et al. (eds.) (2005), Routledge Encyclopedia of Narrative Theory, London and New York: Routledge.##Margolin, Uri (1993), “Narrative &#039;You&#039; Revisited”, Language and Style, vol. 23.##Pier, John (2016), “Metalepsis (Revised Version; Uploaded 13 July 2016)”, in: Hühn, Peter et al. (eds.), the Living Handbook of Narratology, Hamburg: Hamburg University, URL &lt;http://www.lhn.uni-hamburg.de/article/metalepsis&gt;.##Prince, Gerald (2006), “Disturbing Frames”, Poetics Today, vol. 27.##Richardson, Brian (1991), “The Poetics and Politics of Second Person Narrative”, Genre, vol. 24.##Simpson, Paul (1993), Language, Ideology and Point of View, London: Routledge.##Stanzel, Franz K. (1984), A Theory of Narrative, trans. Charlotte Goedsche, Cambridge:Cambridge University Press.##Uspensky, B. (1973), A Poetics of Composition, trans. V. Zavarin and S. Wittig, Berkeley: University of California Press.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>تحلیل و نقد کتاب کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن</TitleF>
				<TitleE>A Critical Analysis of the Book” Ambiguity Function in the Process of Reading a Text”</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3100.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن تألیف فروغ صهبا، پیچیدگی‌ها و شگردهای روایی در مبهم‌ساختن داستان را بررسی کرده است. «ابهام» صنعتی است در نوشتار که بنا به مقتضیات نویسنده و متن، می‌تواند عنصری جوهری و ذاتی یا ترفند ادبی تلقی شود. به‌رغم تلاش نویسنده در ارائة شواهد بسیاری از شگردهای ابهام‌آفرینی در داستان مدرن، ایراداتی به کتاب وارد است. پراکندگی و ضعف طبقه‌بندی مطالب در ساختار کتاب و تلقی نادرست از ابهام ایرادهای کلی کتاب است: 1. نپرداختن به انواع متن‌های نوشتاری مانند متن‌های عرفانی و شعر، و فروکاستن ابهام به‌نوع نوشتاری داستان، آن هم صرفاً داستان مدرن و پسامدرن، درحالی‌که عنوان کتاب بررسی ابهام در «متن» را هدف پیش‌روی خود قرار داده است، 2. یکی‌انگاشتن ابهام با پیچیدگی، 3. نبود تمایز میان انواع ابهام (ساختگی، ادبی، و جوهری)، و 4. تنزل‌دادن ابهام به‌عنوان ترفندی برای حفظ صدارت نویسنده است از مهم‌ترین مواردی است که مقالة حاضر به آن‌ها پرداخته است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>The main aim of the book “Ambiguity function in the process of reading the text authored by Forough Sahba” is to examine complexities discursivities, and narrative techniques making the stories ambiguous. Although the author attempts to present a host of evidence on ambiguous-making techniques for modern stories, there still exist some criticisms on the structure and content of the book which requires its examination more closely.  Disorganization and weakness in the classification of the book’s contents besides misreading of “ambiguity” are the main drawbacks of the present book. More evidently, reducing the ambiguity in stories, merely modern and postmodern ones, equaling the ambiguity with its complexities and discursivities, and also downgrading the ambiguity which are perceived as strategies for maintaining the author’s authority, are the main motives for writing this paper.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>91</FPAGE>
						<TPAGE>112</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>مریم</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>رامین‌نیا</Family>
						<NameE>Maryam</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Raminnia</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار ادبیات فارسی، دانشگاه گنبد کاووس</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>raminnia_maryam@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>ambiguity</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Text</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Story</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Author</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Strategy</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Complexity and discursivity</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Sahba</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>آذر پیوند، حسین (1390)، «خاستگاه ابهام در فرایند ارتباط زبانی»، فصل‌نامة زیبایی‌شناسی ادبی، س 3، ش 9.##بیگزبی، سی. و. ای. (1375)، دادا و سوررئالیسم، ترجمة حسن افشار، تهران: نشر مرکز.##پارسا، مهدی (1393)، دریدا و فلسفه، تهران: علمی.##پاینده، حسین (1386)، «رمان پسامدرن چیست؟»، مجلة ادب‌پژوهی، ش 2.##پرینس، جرالد (1391)، روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت، ترجمة محمد شهبا، تهران: مینوی خرد.##پورنامداریان، تقی (1390)، «اقتضای حال، زبان رمزی، و تأویل شعر عرفانی»، پژوهش‌نامة زبان و ادب فارسی (گوهر گویا)، ش 3، پیاپی 19.##تولان، مایکل (1386)، روایت‌شناسی: درآمدی زبان‌شناختیـ انتقادی، ترجمة سیده‌فاطمه علوی و فاطمه نعمتی، تهران: سمت.##جمادی، سیاوش (1394)، انکار حضور دیگری، تهران: ققنوس.##حری، ابوالفضل (1392)، جستارهایی درباب نظریة روایت و راویت‌شناسی، تهران: خانة کتاب.##رجایی، محمدخلیل (1359)، معالم البلاغه در علم معانی و بیان و بدیع، شیراز: دانشگاه شیراز.##ریکور، پل (1373)، زندگی در دنیای متن، ترجمة بابک احمدی، تهران: نشر مرکز.##صهبا، فروغ (1392)، کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن، تهران: آگه.##فتوحی، محمود (1387)، «ارزش ادبی ابهام: از دولایگی تا چندلایگی معنا»، مجلة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، س 16، ش 12.##فوکو، میشل (1392)، دیرینه‌شناسی دانش، ترجمة نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نشر نی.##قبادی، حسین‌علی (1386)، آیین آینه: سیر تحول نمادپردازی در فرهنگ ایرانی و ادبیات فارسی، با همکاری محمد بیرانوندی، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.##ک. هوی، دیوید (1385)، حلقة انتقادی، ترجمة مراد فرهادپور، تهران: روشن‌گران.##کوری، گریگوری (1391)، روایت‌ها و راوی‌ها، تهران: مینوی خرد.##لنتریچیا، فرانک (1393)، بعد از نقد نو، ترجمة مشیت علایی، تهران: مینوی خرد.##وارد، گلن (1389)، پست‌مدرنیسم، ترجمة قادر فخر رنجبری و ابوذر کرمی، تهران: ماهی.##واعظی، احمد (1387)، درآمدی بر هرمنوتیک، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی.##واینسهایمر، جوئل (1393)، هرمنوتیک فلسفی و نظریة ادبی، تهران: ققنوس.##یزدانجو، پیام (1394)، ادبیات پسامدرن، تهران: مرکز.##یوشیج، نیما (بی‌تا)، حرف‌های همسایه، تهران: دنیا.##B. Leitch, Vincent (2010), American Literary Criticism since the 1930, Routledge.##Bakhtin, Mikhail (1984), Problems of Dostoevsky&#039;s Poetics, trans. Caryl Emerson, Manchester University.##Coleridje, S. T. (1972), Lay Sermons, R. J. White (ed.), Princeton University Press.##De Beauvoir, Simone (1984), Ethics of Ambiguity, trans. Bernard Frenchtman, Citadel Press.##De Man, Paul (1986), Blindness and Insight: Essays in the Rhetoric and Criticism, vol. 7, University of Minnesota Press.##Empson, William (1949), Seven Types of Ambiguity, Chatto and Windus London Press.##Lawrence, D. H. (1936), Phoenix, Edward D. McDonld (ed.), London: Heinemann.##Tambling, Jeremy (2010), Allegory, Routledge Press.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل ماهیت علمی پژوهش‌های ادبی براساس ارزیابی انتقادی کتاب‌های روش تحقیق در ادبیات فارسی</TitleF>
				<TitleE>A Critique of the Scientific Nature of Literary Research Based on the Critical Evaluation of Books on the Methodology of Research in Persian Literature</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3101.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>«روش تحقیق» از مهم‌ترین لازمه‌های یک پژوهش علمی است و کتاب‌هایی که در این زمینه به‌چاپ می‌رسند می‌توانند پژوهش‌گران را در آگاهی از روش‌های جدید و کاربردی پژوهش یاری کنند. رشتة دانشگاهیِ ادبیات فارسی یکی از رشته‌های علوم انسانی است و لزوم همگام‌شدن با تحولاتِ علوم انسانی در این رشته باید به‌طور جدی موردتوجه ‌‌قرار گیرد. در این مقاله، ضمن تبیین تحول روش‌شناسی در علوم انسانی، به ارزیابی انتقادی دَه کتاب روش ‌تحقیق در ادبیات فارسی پرداخته ‌شده‌ است. در بخشی از این کتاب‌ها، غلبة تلقی سنتی از پژوهش و مفاهیم پوزیتیویستی دربارة ماهیت علم و پژوهش دیده ‌می‌شود. روشِ غالب در بخش دیگری از کتاب‌ها‌ «روش تفسیری» است؛ در اغلب این کتاب‌ها روش‌شناسی انتقادی جایگاهی نمی‌یابد و بعضاً حتی نظریه‌های انتقادیِ طرح‌‌شده با ماهیتی غیرانتقادی و تفسیری ارائه ‌شده‌اند. دو کتاب از مجموع ده کتاب بررسی‌شده به تبیین روش تحقیق با رویکرد انتقادی در ادبیات پرداخته‌ و لزوم برخورداری از تفکر نقادانه در مراحل مختلف پژوهش ادبی را موردتوجه قرار داده‌اند. بخشی از مفاهیم سنتی و غیرانتقادی در این کتاب‌ها ریشه در هژمونی‌هایی دارد که ادبیات را به‌مثابة ابزاری برای تعلیم و نقد را تفسیر دشواری‌های آثار ادبی و مقوله‌ای ذوقی تعریف ‌می‌کند.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>The research method is one of the most important requirements of a scientific and academic research, and books published in the context of the research method can help researchers in understanding new and applied methods of research. The field of literature is one of the disciplines of the humanities, and the need to keep pace with the developments in the humanities in this field should be taken seriously.In this paper, while explaining the evolution of methodology in the humanities, the critical evaluation of 10 books in the field of Persian literature has been studied. The results of this research show that in the part of the literature research books, the traditional conception of research and the concepts of positivism about the nature of science and research are seen. The methodology presented in another part of the books is &quot;an interpretative method&quot;; most of these books have not addressed a critical methodology, and in some cases even critical theories are presented in an uncritical and interpretive nature. Two books out of the ten books reviewed in this study have explored the method of research with a critical approach in literature and have considered the need for critical thinking in different stages of literary research. Part of the traditional and uncritical concepts in these books is rooted in hegemony that defines literature as a tool for teaching and critique of the difficulty of literary works and tasty categories.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>113</FPAGE>
						<TPAGE>140</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>قدسیه</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>رضوانیان</Family>
						<NameE>Ghodsieh</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Rezvanian</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>ghrezvan@umz.ac.ir</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR><AUTHOR>
						<Name>هاله</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>کیانی بارفروشی</Family>
						<NameE>Haleh</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Kiani Barforushi</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>haleh_kiani@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Research method in Persian literature</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Humanities Methodology</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Ideological hegemony in literature</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>ابراهیمی، قربانعلی و مهرداد چترایی (1387)، مرجع‌شناسی ادبیات فارسی و روش تحقیق، نجف‌آباد: دانشگاه آزاد اسلامی.##ایمان، محمدتقی (1374)، «نگاهی به اصول و روش‌شناسی‌ها در تحقیقات علمی»، مندرج در: ‌همایش روش‌شناسی و فنون تحقیق (مجموعه‌مقالات)، معاونت پژوهشی دانشگاه تهران.##آسمند جونقانی، علی (1389)، روش‌های تحقیق کاربردی در ادبیات فارسی، تهران: ملکان.##برونر، استیون اریک (1393)، نظریة انتقادی، ‌ترجمة پرویز علوی، تهران: افق.##بساک، حسن (1392)، روش‌ تحقیق و مرجع‌شناسی (کارشناسی زبان و ادبیات فارسی)، مشهد: سخن گستر.##بلیکی، نورمن (1393)، پارادایم‌های تحقیق در علوم انسانی، ترجمه و تعلیقات سیدحمیدرضا حسنی و همکاران، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.##پارسانیا، حمید (1395)، روش‌شناسی انتقادی حکمت صدرایی، قم: کتاب فردا.##حافظ‌نیا، محمدرضا (1393)، مقدمه‌ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، تهران: سمت.##رضاقلی، علی (1389)، جامعه‌شناسی خودکامگی،‌ تهران:‌ نشر نی.##رضی، احمد (1393)، روش‌ها و مهارت‌های تحقیق در ادبیات و مرجع‌شناسی، تهران: فاطمی.##زرین‌کوب، ‌غلام‌حسین (‌1378)، نقد ادبی، ج 1 و 2، ‌تهران: امیرکبیر.##ستوده، غلام‌رضا ‌(1393)، مرجع‌شناسی و روش تحقیق در ادبیات فارسی، تهران:‌ سمت.##سلدن، رامان (1375)، مقدمه بر: نظریة ادبی و نقد عملی، ترجمة جلال سخن‌ور، تهران:‌ پویندگان نور.##سیم، استوارت (1388)، ساخت‌گرایی و پساساخت‌گرایی، ترجمة بابک محقق، تهران: متن.##شمیسا، سیروس (‌1388)، نقد ادبی، تهران: فردوس.##صادقی، مریم (1394)، روش تحقیق به زبان ساده: زبان و ادبیات فارسی، تهران: نگاه معاصر.##صورت‌گر، ‌لطفعلی (1348)، سخن‌سنجی، ‌تهران: کتاب‌خانة ابن‌سینا.##طاهری، قدرت‌الله (1395)، مبانی و اصول پژوهش در زبان و ادبیات فارسی، تهران: علمی.##طبری، احسان (1326)، «دربارة انتقاد و ماهیت هنر و زیبایی هنری»، ‌در: نخستین کنگرة نویسندگان ایران، تهران: بی‌نا.##غلام‌رضایی، محمد (1394)، روش‌ تحقیق و شناخت مراجع ادبی، تهران: زوّار.##فرزاد، عبدالحسین (1392)، دربارة نقد ادبی،‌ تهران: قطره.##فرشیدورد، خسرو (1363)، ‌دربارة ادبیات و نقد ادبی،‌ تهران:‌ امیرکبیر.##فرهنگی، علی‌اکبر و حسین صفرزاده (1394)، تحقیق کیفی در علوم انسانی، تهران:‌ برآیند پویش.##فی، برایان (1389)، پارادایم‌شناسی علوم انسانی، ترجمة مرتضی مردی‌ها، تهران: دانشگاهی امام صادق (ع).##قاضی حمیدالدین بلخی (1365)،‌ مقامات حمیدی، به‌کوشش رضا انزابی‌نژاد، تهران: امیرکبیر.##قاضی‌مرادی، حسن (1391)، شوق گفت‌وگو و گسترش فرهنگ تک‌گویی در میان ایرانیان، تهران: دات.##کارول، نئول (1393)، دربارة نقد (گذری بر فلسفة نقد)، ترجمة صالح طباطبایی، تهران: ‌نشر نی.##کلنر، داگلاس (1392)، نظریة انتقادی از مکتب فرانکفورت تا مکتب پسامدرن، ترجمة محمدمهدی وحیدی، تهران: سروش.##گرجی، مصطفی (1390)، آیین پژوهش در زبان و ادبیات با رویکرد به منظرهای شش‌ده‌گانه، تهران: کلک‌ سیمین.##گیلیس، دونالد (1381)، فلسفة علم در قرن بیستم، ترجمة حسن میانداری، قم؛ تهران: طه.##لیتل، دانیل (1373)، شیوه‌های تبیین در علوم اجتماعی، ‌ترجمة عبدالکریم سروش، تهران: صراط.##ماهیار، عباس (1394)، مرجع‌شناسی ادبی و روش‌ تحقیق، تهران: قطره.##محبتی، مهدی (1388)، از معنا تا صورت: نقد ادبی در ایران و ادبیات فارسی، ‌ج 1 و 2، تهران: ‌سخن.##مک آفی، نوئل (1385)، ژولیا کریستوا، ترجمة مهرداد پارسا، تهران: نشر مرکز.##ملپس، سایمن و پاول ویک (1394)، درآمدی بر نظریة انتقادی، ترجمة گلناز سرکارفرشی، تهران: سمت.##یر، دمپی (1392)، ‌تاریخ علم، ترجمة عبدالحسین آذرنگ، تهران: سمت.##Agger, Ben )1991(, “Critical Theory, Poststructuralism, Postmodernism: Their Sociological Relevance”, Annual Review of Sociology, vol. 17.##Alvesson, Mats and Jorgen Sandberg )2011), “Generating Research Questions Through Problematization”, Academy of Management Review (New York), vol. 36, no. 2.##Derrida, J. )1978(, Writing and Difference, Bass: Routledge and Kegan Paul.##Hawkes, T. )1977(, Structuralism and Semiotics, London: Routledge and Kegan Paul.##Kuhn, Tomas )1976(, Structure of Scientific Revolutions, University of Chicago Press.##Laclau, E. and Ch. Mouffe (2001), Hegemony a Socialist Strategy: Towards a Radical Democratic Politics, (2nd ed.), London.##Newman, W. L. (1991), Social Research Methods, London: Allyn and Bacon.##Olsen, Stein Haugom )2005(, “Progress in Literary Studies”, New Literary History, vol 6, no 3.##Popper, Karl )1992(, Conjectures and Refutations, London: Routledge.##Shamsher, A. M. (2004), University Research Activities in Bangladesh, Bangladesh Vision 2021, Bangladesh Academy of Sciences.##Sherman, H. (1976), “Dialectics as a Method”, Insurgent Sociologist, no. 4, vol. VI.##Wall, D. et al. (2015), “Critical Discourse Analysis as a Review Methodology: An Empirical Example”, in: Communications of the Association for Information Systems, vol. 34.##Weisinger, Hendrie )1983(, Nobody&#039;s Perfect: How to Give Criticism and Get Results, Warner Books.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقدها را بود آیا که عیاری گیرند گفت‌وگو دربارة آسیب‌شناسی وضعیت نقد کتاب</TitleF>
				<TitleE>Does Anyone Value Criticism
Talk about the Pathology of Book Review Status</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3140.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>مدتی بود که درصدد نوشتن یادداشتی دربارة وضعیت نقد ادبی در کشور عزیزمان بودم و باید از آقای عمارتی مقدم تشکر کنم که با نوشتن «بررسی و نقد رساله‌‌های شعری فلاسفة مسلمان از فن شعر ارسطو: ترجمه در زمانة عسرت» فرصت این کار را برایم فراهم کرد. منتها پیش از هرچیز عرض کنم که این نوشته بیش از آن‌که «پاسخ به نقد یک محقق جوان و مستعد» باشد، گفت‌وگو دربارة «شیوة نقدی» است که این روزها در نوشتارهای انتقادی رواج یافته و به‌نظرم برای جریان نقد ادبی زیان‌آور است؛ شیوه‌‌ای که احتمالاً بخشی از آن به نسل ما برگردد و من به‌عنوان معلمی از آن نسل خود را درمورد آن مسئول و تاحدی مقصر می‌‌دانم. گاهی زمینة غالب منتقدان را میان‌‌سالان تشکیل می‌‌دهند و گاه سنت نقد در اختیار سال‌خوردگان قرار می‌‌گیرد و زمانی منتقدان جوان فعال‌‌ترند. هرکدام از این سه وضعیت اقتضائات، فواید، و ایرادهایی دارد که به‌جای خود قابل بررسی است. این‌‌طور به‌نظر می‌‌رسد که در شرایط فعلی منتقدان جوان، مستعد، و جویای نام بیش‌تر هستند و خوش‌بختانه یکی پس از دیگری وارد عرصة نقد و نظریه می‌‌شوند. این وضعیت چشم‌انداز روشنی را پیش‌روی نقد ادبی در برابرمان قرار می‌‌دهد، به‌شرط‌این‌که همگی مراقب باشیم از دو سوی بام «گرفتاری در رکود و تعارف و تعریف» یا «خام‌‌پردازی» سقوط نکنیم. دیگر این‌‌که برخلاف استادان نسل پیش از ما که غالباً با درپیش‌گرفتن «استراتژی سکوت» درقبال نقد آثارشان عملاً خود را برتر از منتقد و اساساً درمعرض نقد قرارگرفتن می‌‌دیدند، فکر می‌‌کنم دوران خودمقدس‌پنداری و برتردانستن خویش از نقد به پایان رسیده و با پاسخ به نقدهای منتقدان می‌‌توانیم وظیفة خودمان را در پیش‌برد فرایند نقد و احیاناً جهت‌‌دادن به آن به انجام رسانیم. پاسخ ما به نقدهای نوشته‌شده بر آثارمان در درجة نخست احترام به نقد و در درجة دوم تکریم شخصیت منتقد است که هر دوامر خجسته و مبارکی است و نتایج خوبی درپی دارد. من سعی می‌کنم ضمن طرح نکات انتقادی مربوط به وضعیت نقد ادبی در کشور، دربارة برخی ایرادهای مطرح‌شده در مقالة آقای عمارتی مقدم هم سخن بگویم.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>For a while I wanted to write a note about the state of literary criticism in our beloved country, and I must thank Mr. Emmarati Moghaddam for providing me with the opportunity to do this by writing &quot;Review and Critique of Muslim Philosophers&#039; Poetic Treatises using Aristotle&#039;s Poetry Technique: Translation in Times of Want&quot;. But first of all, let me say that this article is not a &quot;response to the criticism of a young and talented scholar&quot;, rather a discussion of the &quot;style of criticism&quot; which has become popular in critical writing these days and seems to me to be detrimental to literary criticism; a way part of which is probably related to our generation, and as a teacher of that generation I hold myself responsible and partly to blame for that. Sometimes most critics are middle-aged, sometimes the work of critique is given to the elderly and sometimes younger critics are active. Each of these three situations has its own requirements, benefits, and drawbacks that can be addressed in turn. It seems that in the current situation there are more young, talented and aspiring critics who fortunately enter the field of criticism and theorizing one after another. This situation gives us a clear perspective on literary criticism, provided we are all careful neither to involve into &quot;stagnation and compliment and complacency&quot; nor to fall into the trap of &quot;being uncritical.&quot; In the other hand, unlike the masters of the generation before us who often adopting a &quot;strategy of silence&quot; against the criticism of their work, found themselves practically as superior than critics or to be criticized, I think the time of so sacred self-concept and knowing ourselves superior to criticism is over, and by responding to criticism from critics, we can accomplish our task of advancing the process of criticism and possibly directing it. Our response to the criticisms written on our works is, first and foremost, the respect for criticism and, second, for the personality of critic, both of which are useful and have good results. I will try to address some of the objections raised in Mr. Emmarati Moghaddam&#039;s article, while criticizing the state of literary criticism in our country.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>141</FPAGE>
						<TPAGE>154</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>سیدمهدی</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>زرقانی</Family>
						<NameE>Seyed Mahdi</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Zarghani</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی مشهد</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>irzarghani@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Criticism of Critique</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Pathology</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Book Review</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Muslim Philosophers</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Aristotle</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>زرقانی، سیدمهدی (1391)، بوطیقای کلاسیک (بررسی تحلیلیـ انتقادی نظریة شعر در منابع فلسفی)، تهران: سخن.##زرقانی، سیدمهدی و محمودرضا قربان صباغ (1395)، نظریة ژانر، تهران: سخن.##عمارتی ‌مقدم، داود (1395)، «بررسی و نقد رساله‌‌های شعری فیلسوفان مسلمان از فن شعر ارسطو: ترجمه در زمانة عسرت»، در پژوهش‌‌نامة انتقادی متون و برنامه‌‌های علوم انسانی، س 16، ش 5.##فارابی و دیگران (1393)، رساله‌‌های شعری فیلسوفان مسلمان، ترجمه، مقدمه، و تعلیقات سیدمهدی زرقانی و محمد حسن‌‌زادة نیری، تهران: سخن.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>«بایسته‌ها و شرایط کاربست واسازی دریدا» در نقد متون نقد و تحلیل کتاب واسازی متون آل احمد</TitleF>
				<TitleE>Requirements and Terms of Derrida Reconstruction Theory in Critical Reading of Texts</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3114.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>نویسنده در این مقاله می‌کوشد با ارائة تبیین درست و انضمامی‌تر از واسازی دریدا و الزام‌های معرفتی و روش‌شناختی آن، به نارسایی عمده‌ای در فضای نقد متون ادبی ایران اشاره کند و آن شتاب‌زدگی در کاربست نظریه‌‌ها و روش‌‌های جدید نقد ادبی اروپایی در ایران است. کتاب مجتبی گلستانی نیز در ذیل این نارسایی نقد شده است. بدین ترتیب، مقاله نشان می‌دهد که در فهم، تبیین، و نقد و بررسی آثار نویسندگان معاصر ایران باید پیش از هرچیز با آن‌ها گفت‌وگو کرد تا از این راه درک فاصله میان جهان خواننده و متن برای خواننده شکل خاص خود را بگیرد. اما نویسندة کتاب عمداً در مقام پژوهش‌گر هم‌چون سوژة مدرن متون آل احمد را به موضوعات برنامة پژوهشی خود تبدیل کرده و نتوانسته است با متن ارتباط برقرار کند. در این مقاله عمدتاً روند ابژه‌شدن متن‌ها در کتاب موردنقد باز شده است. نتیجة حاصل از این بررسی نقد آثار کسانی مانند آل احمد، شاملو، شریعتی، و نیما تابعی از شرایط تاریخی و کنش‌گری آن‌هاست که باید به‌صورت انضمامی و متوازن پی گرفته شود.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>This paper can point to undeniable considerations in criticizing the literary text of Iran by presenting the correct and additional explanation of Derrida&#039;s deconstruction and its cognitive requirements, making it faster in the use of new theories and methods of European critique is in Iran. Mojtaba Golestani&#039;s book is also criticized for this failure. Thus, the article shows that in understanding, explaining and criticizing the works of contemporary Iranian writers, they should discuss these issues in order to understand the distance between the reader&#039;s world and the text for the reader of his own. The writer of the book deliberately as a researcher, like the modern subject, has transformed the texts of Ale Ahmad into the subjects of his research program and has not been able to communicate with the text. In this article, the process of objecting the texts is largely open in a critically acclaimed book. The result of this study is that the critique of the works of such people as Ale Ahmad Shamloo, Shariati, Nima and others is a function of their historical conditions and activities, which should be taken in a concise and balanced way.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>155</FPAGE>
						<TPAGE>171</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>سیدرضا</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>شاکری</Family>
						<NameE>Seyed Reza</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Shakeri</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار علوم سیاسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، جهاد دانشگاهی</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>sr.shakeri@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Golestani</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Reconstruction</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>texts</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Ale Ahmad</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>subject</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Iranian Dasein</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>اسپیواک، گایاتری چاکراوورتی (1383)، «دریدا و واسازی»، ترجمة امیر احمدی آرمان، زبان‌شناخت، ش 11.##پارسا، مهدی (1393)، «خوانش دربارة گراماتولوژی؛ بخش اول نوشتار پیش از حرف، اثر ژاک دریدا»، مجلة کتاب ماه کلیات، س 17، ش 4.##شاکری، سیدرضا (1395)، تن و زبان فارسی: پژوهشی دربارة انسان ایرانی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، جهاد دانشگاهی.##شیدایی رضوانی، فیروزه (1392)، «بررسی مفهوم تصمیم‌ناپذیری ازمنظر دریدا؛ خوانشی از آثار نقاشی علیرضا اسپهبد»، فصل‌نامة کیمیای هنر، س 2، ش 9، زمستان.##کائینی، محمدرضا (1392)، دو برادر؛ ناگفته‌هایی از زندگی و زمانة جلال و شمس آل احمد، خاطرات محمدحسین دانایی، تهران: اطلاعات.##گلستانی، مجتبی (1394)، واسازی متون جلال آل احمد؛ سوژه، نهیلیسم، و امر سیاسی، تهران: نیلوفر.##مصلح، علی‌اصغر و مهدی پارسا خانقاه (1390)، «واسازی به‌مثابة یک استراتژی»، مجلة متافیزیک، دورة جدید، س 3، ش 11 و 12.##Balkin, J. M. (1987), Deconstructive Practice and Legal Theory, Copy Right at Yale University, Allrights Reserved.##Barai, Dharmac (2016), “Jaques Derrida Sdeconstruction Strategy of Reding Texts: an Evaluation of the Disciplinarg-Institutional Status of Literary Studies”, Journal of Pune Research, vol. 2, issu. 2.##Balkinj, M. (1996), Deconstruction, in Yale University: &lt;www.yale.edu.accseessed 6/1395&gt;.##Caputo, J. D. (2004), Deconstruction in a Nutshell, a Conversation with Jaques Derrida, New York: Tordom University Press.##Chang, Brian Kle G. (1998), Deconstruoting Communication, University of Minesota Press.##Chipalo, Roman Theodore (ed.) (1997), Postmodernism and Christian Philosophy, with an Introduction by Jude P. Dougherty, American Maritain Association.##Clark, M. J. (2005), “Deconstruetion, Feminism, and Law; Carnell and Mackinion of Female Subjectivity and Resistance”, in: Duke Journal of Gender Law and Policy, vol. 12.##Culler, Jonathan (ed.) (2003), Deconstruction: Sentinel Concepts in Literary and Cultural Studies, vol. II, New York: Routledge.##Derrida, J. (1995), Points: Interviews, 1974-1994, Stanford, CA.##Elmooe, Rick (2011), Critical Ecologies: Violence and Life in the Work of Jacques Derrida and Theodor Adorno, a Ph.D. Dissertation, Depaul University, Chicago, Illinois.##Irnine, Calinc (2008) (ed.), Teaching the Novel Across the Carredilum: a Handbook for Educators, Greenwood Press, London.##Knellwolf, Christa and Christopher Norris (2001) (eds.), “The Cambridge History of Literary Criticism”, vol. 9, Twentieth-Century Historical, Philosophical and Psychological Perspectives, Cambridge University Press.##Ola, Abdalkafar (2015), Gayatri Spivak: Deconstruction and Ethics of Postcolonial Literary Interpretation, Cambridge Scholar.##Sallis, John (1987) (ed.), Deconstruction and Philosophy: the Texts of Jacques Derrida, University of Chicago Press.##Wolfreys, Julian (ed.) (1999), Literature Theanʼes: a Reader and Guide, New York University Press.##http://www.postcolanoldweb.org.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد کتاب بلاغت 1 (معانی)</TitleF>
				<TitleE>A critical view on the book &quot;Rhetoric (1)&quot; published by payame noor university</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3115.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>علم معانی به بررسی روشهای کاربرد مؤثر زبان می‌پردازد و بلاغیون می‌کوشند تا با استخراج اصول مؤثر سخن گفتن، فن سخنوری را به دیگران بیاموزند و رمز و راز سخن بلیغ را دریابند. بنای کتب بلاغی فارسی دری، بر ترجمة کتب بلاغی عربی با درج چند نمونه فارسی نهاده شده‌است و از دیر باز به نقل همان چند مثال مکرّر و مستعمل گذشتگان اکتفا گردیده‌است که نشان از عدم درک و فهم درست مؤلفان از بلاغت است. در این مقاله کتاب «بلاغت 1(معانی)» که کتاب درسی بزرگترین دانشگاه کشور، پیام نور، است؛ از لحاظ شکل و محتوا و روش و نظریه، نقد و ارزیابی گردید. از محاسن کتاب می‌توان به تدوین مباحث علم معانی بر اساس مقوله‌های دستور زبان فارسی اشاره کرد و از عیوب آن نیز می‌توان به تحمیلِ قواعد بلاغت زبان عربی بر زبان فارسی، عدم توجه به پویایی زبان، اختصاص علم معانی به زبان ادبی، نگاه صفر و یکی به بلاغت، عدم توجّه به کلیت اثر و عدم توجه به وجه شنیداری و شفاهی زبان اشاره کرد.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Semantics examines the effective ways of language application, and rhetoricians try to teach the eloquence skills to others and perceive the mystery of the eloquent speech by extracting the effective principles of utterance. The premise of Persian Dari rhetoric books is based on the translation of Arabic rhetorical books with several inserted Persian examples, and has long been quoted the same as a few frequent old examples of the deceased, which indicates that the authors do not properly understand the rhetoric. In this article, the book &quot;Rhetoric 1 (semantics)&quot;, which is the textbook of the largest university in the country, Payame Noor, was criticized and evaluated in terms of form, content, methodology and theory. Among the merits of the book, it is possible to mention the topics of semantics on the basis of the Persian grammar categories. Among its defects, it is possible to mention the imposition of the rules of Arabic rhetoric on Persian language, the disregard for the dynamics of language, the appropriation of semantics to literary language, the old black or white (biased) attitude towards Rhetoric, lack of attention to the work’s wholeness and inattentiveness to the oral and auditory aspects of language.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>173</FPAGE>
						<TPAGE>189</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>علی رضا</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>شعبانلو</Family>
						<NameE>Ali Reza</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Shabanlu</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>alirezashabanlu@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Rhetoric</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Semantics</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Persian language</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Rhetoric 1 (semantics)</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>آهنی، غلامحسین (1360).معانی بیان، چاپ دوم، تهران: بنیاد قرآن.##ارسطو (1382).فن شعر، مترجم: عبدالحسین زرّین کوب، چاپ چهارم، تهران: امیرکبیر.##امینی، محمد رضا (1388).«بازنگری مبانی علم معانی و نقد برداشت­های رایج آن»، مجلة پژوهشهای زبان و ادبیات فارسی(علمی- پژوهشی)، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، دوره جدید، شماره 3، پاییز 1388، صص59-76.##تقوی، نصرالله (1317)، هنجار گفتار، چاپ اول، تهران: چاپخانة مجلس.##جاهد جاه، عباس و لیلا رضایی (1392).بلاغت 1 (معانی)، چاپ اول،تهران: دانشگاه پیام نور.##خواجه نصیر الدین الطوسى(1361).أساس الاقتباس، مصحح: محمد تقی مدرس رضوی، چاپ سوم، تهران: دانشگاه تهران.##رادویانی، محمدبن عمر (1362).ترجمان البلاغه، چاپ دوم، به تصحیح احمد آتش، تهران: اساطیر.##رجایی، محمد خلیل (1379).معالم البلاغه، چاپ پنجم، شیراز: دانشگاه شیراز.##شمیسا، سیروس (1391).معانی، چاپ سوم،تهران: نشر میترا.##عبدالقاهر جرجانی، (1384).دلائل الاعجاز، مترجم: سید محمد رادمنش،چاپ اول، تهران: شاهنامه پژوهی.##علوی مقدم، محمد و رضا اشرف زاده (1395).معانی و بیان، چاپ سیزدهم، تهران: سمت.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل کتاب زبان، بافت، و متن؛ جنبه هایی از زبان در چشم ‏اندازی اجتماعی ـ نشانه شناختی</TitleF>
				<TitleE>Critique and Analysis of the Book “Language, Context and Text: Aspects of Language in a Social-Semiotic Perspective”</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3132.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>مقالة حاضر محصول نگاهی به کتابِ زبان، بافت، و متن؛ جنبه ‏هایی از زبان در چشم‏اندازی اجتماعیـ نشانه‏ شناختی است که طاهره ایشانی و مجتبی منشی‏زاده آن را به فارسی برگردان کرده‏اند. باتوجه‌به آن‏که رویکرد نقش‌گرایانه به مطالعات زبانی در مقایسه با رویکردهای صورت‌گرایانه و شناختی در ایران درصد کم‏تری از مطالعات و بحث‏های زبان‏شناختی را به خود اختصاص داده است، جای خالیِ کتابی که نگرش اخیر را به زبان‏پژوهانِ علاقه‏مند معرفی کند، آن هم به زبان فارسی، به‌شدت محسوس بوده است. به همین دلیل، کوشش مترجمان این اثر ستودنی و شایستة سپاس‌گزاری است. به‌جرئت می‏توان گفت یکی از امور حساسی که برعهدة مترجمان این اثر بوده است، برابرگزینی واژه‏ها و اصطلاحات این حوزة تخصصی است؛ زیرا جای خالیِ کتاب‏هایی از این دست، خود، نشان‏دهندة عدمِ وضعِ واژه‏ها و اصطلاحات تخصصیِ دقیق و یک‌دست در رویکرد نقش‌گرایانه به مطالعة زبان در فارسی است. افزون‌براین، دیگر دشواری‏هایی که مترجمان برای برگردانِ اثر به زبان فارسی با آن‏ها روبه‏رو بوده‏اند، سبب شده است تا مواردی در ترجمة کتاب بایستة بازبینی بکنند. بنابراین، آن‌چه ازنظر خواهد گذشت، معرفیِ کتاب و مبنای نظریِ آن، معرفیِ موضوعی بخش‏ها و فصل‏های کتاب، و بیان نقاط قوت و ضعف این کتابِ ترجمه‏شده است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>The present article is the result of a critical look at the book “Language, Context and Text: Aspects of Language in a Social-Semiotic Perspective” which is translated to Persian by Dr. Mojtaba Monshizadeh and Dr. Tahereh Ishani. Due to the fact that functional approach to linguistic studies in Iran has gained less attention than generative and cognitive approaches, lack of the presence of such a book in Persian, introducing functional approach to language researchers interested in this approach, was strongly felt. For this reason, translators’ attempt is admirable. One of the challenges translators has faced, has been equivalent choices for technical terms in the named approach and the absence of books in this field in Persian has resulted in the present situation which shows lack of Persian sources in functional linguistics. Other difficulties the translators faced have resulted in the emergence of cases which in their own turn require the revision of the book. Therefore, this article is the introduction of the book, its sections and chapters, as well as its strong and weak points.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>191</FPAGE>
						<TPAGE>212</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>سپیده</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>عبدالکریمی</Family>
						<NameE>Sepideh</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Abdolkarimi</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار گروه زبانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>s_abdolkarimi@sbu.ac.ir</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>functional linguistics</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>analytical critics</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Context</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Text</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>دبیرمقدم، محمد (1395)، زبان‏شناسی نظری؛ پیدایش و تکوین دستور زایشی، ویراستة سوم، تهران: سمت.##هلیدی، مایکل و رقیه حسن (1393)، زبان، بافت و متن؛ ابعاد زبان ازمنظر نشانه‏شناسی اجتماعی، ترجمة محسن نوبخت، تهران: سیاهرود.##هلیدی، مایکل و رقیه حسن (1393)، زبان، بافت، و متن؛ جنبه‏هایی از زبان در چشم‏اندازی اجتماعی ـ نشانه‏شناختی، ترجمة مجتبی منشی‏زاده و طاهره ایشانی، تهران: علمی.##Crystal, D. (2012), Dictionary of Phonetics and Linguistics, 6st eds., Singapore: Blackwell.##Halliday, M. A. K. and R. Hasan (1989), Language, Context and Text: Aspects of Language in a Social-Semiotic Perspective, 2nd edition., Hong Kong: Oxford University Press.##Jones, A. (2010), “Michael Halliday: An Appreciation by Allan Jones”, Language Matters, no. 28.##Mathews, P. H. (2011), Concise Dictionary of Linguistics, Oxford: Oxford University Press.##https://www.en.m.wikipedia.org/wiki/Michael_Halliday##https://www.en.m.wikipedia.org/wiki/Roqayah_Hasan##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقدی بر شیوۀ تکامل‌گرایانۀ کتاب تاریخ ادبیات داستانی ایران</TitleF>
				<TitleE>A Critique on the Evolving Process of Books: The Case of History of Iran’s Fiction</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3133.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>نویسندة کتاب تاریخ ادبیات داستانی ایران می‌‌کوشد به بررسی ادبیات داستانی ایران، به‌ویژه رمان و داستان کوتاه (تا سال 1332) بپردازد و با بررسی پیشینه و خاستگاه‌‌های آن‌ها (داستان‌‌های بلند عامیانه، سفرنامه، خاطره‌نویسی، حکایت‌‌ها، و ...) سیر تحول تاریخی آن‌ها را نشان دهد. هم‌چنین، نویسنده به انواع رمان (رمان تاریخی، رمان کارآگاهی، و ...) و دلایل شکل‌گیری برخی از آن‌ها نیز پرداخته است. بااین‌حال، این کتاب کاستی‌هایی نیز دارد؛ جدای از ضعف‌‌های ساختاری (پراکندگی مطالب و ...)، روش‌شناسی کتاب، که روشی تکاملی است، نیز سبب ایرادهایی مانند حاشیه‌ای‌ساختن ژانرهایی چون سفرنامه‌نویسی و خاطره‌نویسی، ناتوانی از بیان «چرایی» تغییرها، و ... شده است؛ ایرادهایی که دلیل اصلی آن‌ها بی‌‌توجهی نویسندۀ کتاب به مبانی معرفتی روش خویش بوده است. بررسی محتوایی کتاب نیز سؤالات متعددی را برای خوانندگان به‌وجود می‌‌آورد؛ سؤالاتی که کتاب یا پاسخی به آن‌‌ها نداده است یا در درستی پاسخ‌‌های آن جای تردید وجود دارد.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>The history of Iran’s fiction is a book that tries to do research on Iran’s fiction and its genres as novel, short story, etc. It tries to show their evolution by review on their sources and historical background (folk tales, itinerary, diaries, etc.). The writer has written about the kind of novel as historical or detective novel.However, there are some defects too. These defects include structural defects (as distribution of content) and the methodology. The methodology (evolutionist methodology) itself causes some defects, too, such as ignoring some genres as itinerary and diaries and enabling from expressing the reason of some innovations. A research on the content causes some questions, too. The questions that are left with no answer, or unsatisfactory answers.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>213</FPAGE>
						<TPAGE>236</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>منا</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>علی مددی</Family>
						<NameE>Mona</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Alimadadi</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گنبد کاووس</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>mona_alimadadi@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Fiction</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>history of literature</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Novel</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>short story</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Historical Evolution</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>آقاخان کرمانی (1389)، آینۀ سکندری، به‌اهتمام علی‌اصغر حقدار، تهران: چشمه.##اسکاگز، جان (1390)، ادبیات جنایی، ترجمه زیر نظر حسین شیخ الاسلامی، تهران: نشانه.##افلاطون (1380)، جمهوری، ج 2، ترجمۀ محمدحسن لطفی، تهران: خوارزمی.##اکبری، محمدعلی (1384)، تبارشناسی هویت جدید ایرانی: عصر قاجار و پهلوی اول، تهران: علمی و فرهنگی.##اکبری، محمدعلی (1385)، پیش‌گامان اندیشۀ جدید در ایران: عصر روشن‌گری ایرانی، تهران: مؤسسۀ تحقیقات و توسعۀ علوم انسانی.##امانت، عباس (1386)، «پیش‌گفتار مترجم»، در کتاب مرگ گذشته، نوشتۀ جان هرولد پرام، تهران: اختران.##بریه، امیل (1385)، تاریخ فلسفۀ قرن هفدهم، ترجمۀ اسماعیل سعادت، تهران: هرمس.##بیکن، فرانسیس (1392)، نو ارغنون، ترجمۀ محمود صناعی، تهران: جامی.##دهقانی، محمد (1389)، «نگرش و سبک ویژۀ اسلامی ندوشن در سرگذشت‌نامه‌های او»، در: از شهر خدا تا شهر انسان، تهران: مروارید.##ژوبر، آمده (1347)، مسافرت به ارمنستان و ایران، ترجمة محمود مصاحب، تهران: چهر.##ستوده، منوچهر (1379)، مرجع‌شناسی و روش تحقیق، تهران: سمت.##سینگر، پیتر (1387)، هگل، ترجمۀ عزت‌الله فولادوند، تهران: طرح نو.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1390)، با چراغ و آینه: در جست‌وجوی ریشه‌های تحول شعر معاصر ایران، تهران: سخن.##غلام‌رضایی، محمد (1389)، روش تحقیق و شناخت مراجع ادبی، تهران: زوّار.##فوکو، میشل (1388)، دیرینه‌شناسی دانش، ترجمۀ عبدالقادر سواری، تهران: گام نو.##فوکو، میشل (1389)، «نیچه، تبارشناسی، تاریخ»، چاپ‌شده در تئاتر فلسفه، ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نی.##قزلسفلی، محمدتقی (1387)، ماهیت پارادایمی اندیشۀ سیاسی، بابلسر: دانشگاه مازندران.##کاپالدی، نیکلاس (1387)، فلسفۀ علم، ترجمۀ علی حقی، تهران: سروش.##کاپلستون، فردریک (1375)، تاریخ فلسفه: یونان و روم، ج 1، ترجمۀ جلال‌الدین مجتبوی، تهران: سروش.##کولاکوفسکی، لشک (1384)، جریان‌های اصلی در مارکسیسم: بنیان‌گذاران، ج 1، ترجمۀ عباس میلانی، تهران: آگاه.##کوهن، جرالد آلن (1387)، نظریۀ تاریخ مارکس، ترجمۀ محمود راسخ افشار، تهران: اختران.##مردیها، مرتضی (1389)، «در غم غربت قدیم»، در: فلسفه‌های روان‌گردان، تهران: نی.##میرعابدینی، حسن (1377)، صد سال داستان‌نویسی ایران، ج 1، تهران: چشمه.##میرعابدینی، حسن (1392)، تاریخ ادبیات داستانی ایران، تهران: سخن.##هاینامان، رابرت (1390)، «افلاطون: متافیزیک و شناخت‌شناسی»، در: تاریخ فلسفۀ راتلج، ترجمۀ حسن مرتضوی، تهران: چشمه.##هلزی هال، لوئیس ویلیام (1376)، تاریخ و فلسفۀ علم، ترجمۀ عبدالحسین آذرنگ، تهران: سروش.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>تحلیل و نقد کتاب روایت سرّ دل‌بران بازجست زندگی و تجارب تاریخی مولانا در مثنوی</TitleF>
				<TitleE>Analysis and Review of “The Story of the Beloved Ones’ Secrets”
Researching the Historical Living and Experiences of Molana in Masnavi</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3134.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>یکی از پژوهش‌های جدی و مهم در حوزة مولوی‌شناسی با تأکید بر مثنوی‌پژوهی در دهة اخیر کتاب روایت سرّ دل‌بران، با عنوان فرعی «بازجست زندگی و تجارب تاریخی مولانا در مثنوی»، به‌قلم قدرت‌الله طاهری است که به‌همّت نشر علمی (1392) چاپ و منتشر شده است. این کتاب شاید تنها کتابی باشد که به‌صورت مستقل و با تأکید بر سه پیش‌فرض سعی می‌کند تجربة زیستة مولوی را در مهم‌ترین اثر عرفانی‌اش بررسی و تحلیل کند و داستان‌های مثنوی، به‌ویژه داستان‌های شاخص آن، را بازتاب دیگرگون احوال و کنش‌های زندگی واقعی مولوی بداند. این‌که چه میزان این مدعا و هدفِ تألیف باتوجه‌به قرائن و اَمارات درون‌متنی، فقط‌و‌‌فقط با تأکید بر مثنوی، محقَق شده نکته‌ای است که به بازخوانی منتقدانة آن پرداخته‌ایم. در این مقاله، ابتدا محاسن و ویژگی‌های منحصربه‌فرد اثر در دو ساحت نقد روشی و بینشی بررسی شده و در گام دوم، مهم‌ترین نکات چالش‌برانگیز و معایب آن تحلیل شده است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>One of the important and earnest investigations in the field of “study of Molavi”, through the recent decade, is a book named “The Story of the Beloved Ones’ Secret” that emphasizes on Masnavi researching. The secondary title of this book is “Researching the Historical Living and Experiences of Molana in Masnavi”. The book is written by Qodrat-Allah Taheri and published by Elmi Publication (1392 (or 2013)). Emphasizing on three presumptions, this is probably the only book that independently attempts to investigate and analyze the lived experience of Molavi in the most important mystical writing of him. The book considers the story of Masnavi, especially the most leading ones, to be the alternative reflections of Molavi’s states and actions in his real life. To what extent our claim and research objectives are proven and fulfilled regarding the text based evidenced and statistics with an absolute emphasis on Masnavi is an important matter which we reviewed. This article, first, investigated the advantages and unique characteristics of the book in terms of methodology and insight, and second, it focused on the most important challenging features and defects.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>237</FPAGE>
						<TPAGE>257</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>مصطفی</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>گرجی</Family>
						<NameE>Mostafa</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Gorji</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استاد گروه زبان و ادبیات دانشگاه پیام نور</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>gorjim111@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Research on Masnavi</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Molavi</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Book Review</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>The Story of the Beloved Ones’ Secret</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>اشرف‌زاده، رضا (1377)، «شمس آینة وجود مولوی»، دانشکدة ادبیات دانشگاه شهید بهشتی، ش 23.##افلاکی، شمس‌الدین احمد (1362)، مناقب ‌العارفین، به‌تصحیح تحسین یازیجی، تهران: دنیای کتاب.##اکبری بیرق، حسن (1387)، «مطالعة تطبیقی اخلاق ازنظر مولانا و کی‌یرکگور»، گوهر گویا، ش 7.##ایزدی، پریسا (1380)، «مردی که دفتر عقل را در مکتب عشق به یک سو نهاد»، صوفی، ش 52.##باستانی پاریزی، محمدابراهیم (1352-1353)، «شخصیت‌های تاریخی در مثنوی معنوی»، یغما، ش 11- 12، س 26، ش 1.##پامناری، مهناز (1382)، بازتاب مقالات شمس در مثنوی، پایان‌نامة دانشگاه رودهن.##پوهاند، غلام‌حسن (1356)، «زندگانی مولانا»، مجلة عرفان، ش 5 و 6.##جعفری، محمدتقی (1373)، «آیا می‌توان جلال‌الدین محمد بلخی را ازطریق آثارش شناخت»، مجلة کیهان هوایی.##زرین‌کوب، عبدالحسین (1366)، با کاروان حله، تهران: علمی.##زرین‌کوب، عبدالحسین (1371)، یادداشت و اندیشه‌ها، تهران: اساطیر.##سپهسالار، فریدون ‌بن ‌احمد (1325)، رسالة سپهسالار، به‌تصحیح سعید نفیسی، تهران: اقبال.##سروش، عبدالکریم (1371)، «رازهای نهان در قصة موسی و شبان»، مجلة علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، ش 5- 7.##سروش، عبدالکریم (1372)، «قمار عاشقانه نزد مولوی»، پیام یونسکو، ش 275.##سروش، عبدالکریم (1379)، قمار عاشقانة شمس و مولوی، تهران: صراط.##شاملو، اختر (1377)، «تأثیر فکری و عرفانی شمس در مولانا»، همایش بزرگداشت شمس تبریزی.##شعبانی، معصومه (1384)، دلیل آفتاب، تهران: ثالث.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1356)، «زندگانی‌نامة مولانا»، مجلة خواندنی‌های کتاب، ش 2.##شمس تبریزی (1377)، مقالات شمس، به‌تصحیح محمدعلی موحد، تهران: خوارزمی.##صافی، قاسم (1377)، «تأثیر فکری و عرفانی شمس در مولانا»، همایش بزرگداشت شمس تبریزی.##طاهری، قدرت‌الله (1392)، روایت سرّ دل‌بران؛ بازجست زندگی و تجارب تاریخی مولانا در مثنوی، تهران: علمی.##فروزان‌فر، بدیع‌الزمان (1361)، رساله‌ای در تحقیق احوال و زندگانی مولانا جلال‌الدین محمد، تهران: زوّار.##فروزان‌فر، بدیع‌الزمان (1385)، احادیث و قصص مثنوی، تهران: امیرکبیر.##قبادی، حسین‌علی و دیگران (1386)، «تحلیل داستان پادشاه و کنیزک برمبنای شیوة تداعی آزاد و گفت‌وگوی سقراطی (Free Association)»، مجلة ادبیات دانشگاه تهران، ش 183.##گرجی، مصطفی (1384)، «تحلیل بوطیقای قصة موسی و خضر در مثنوی و کشف الاسرار»، پژوهش‌های ادبی، ش 9 و 10.##گرجی، مصطفی (1387 الف)، «بررسی و تحلیل کهن‌الگوی ایمان ابراهیمی در مولوی و سورن»، ادب‌پژوهی، ش 5.##گرجی، مصطفی (1387 ب)، هرکه را در دست او بر دست بو (بررسی تطبیقی نگاه مولوی و متفکران ملل دیگر به درد و رنج‌های بشری)، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>تحلیل انتقادی تصحیحات و چاپ‌های دیوان شمس تبریزی</TitleF>
				<TitleE>Editions and Publications of Shams-e Tabriz’s Divan: A Critical Review of Research</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3135.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>کلیات شمس قرن‌‌ها کتاب محبوب حلقه‌های سماع و اهل ذوق و عرفان و دوست‌دارانِ غزل ناب بوده است. نخستین چاپ انتقادی آن در سال‌های 1336- 1344 به‌تصحیح استاد فروزان‌فر منتشر شد. چاپ‌‌های بعدی، آشکار و پنهان، براساس همان چاپ صورت گرفته است؛ بعضی به‌اهتمام افراد و بعضی با مباشرت ناشر. درکنار این چاپ‌‌ها تنها چاپ قابل اعتنا چاپ دوجلدی استاد سبحانی است که در سال 1381 به بازار نشر آمد و با توضیحاتی مفید هم‌راه بود. چاپ فروزان‌فر با همۀ امتیازاتش منتقدانی نیز داشت. ازجملۀ منتقدان آن استاد شفیعی بود که در مقدمۀ گزیدۀ خود از غزلیات شمس، تصحیح دیگری از آن را ضروری دانست. آخرین کار شفیعی در این ‌خصوص گزیدۀ کامل‌‌تری از آن بود که در سال 1388 انتشار یافت. علی‌رغم انتظار، این گزینش جز چند مورد تصحیح قیاسی کاملاً بر چاپ فروزان‌فر استوار است. این مقاله به چندوچون تصحیح فروزان‌فر از غزلیات، چاپ‌‌های قبل و بعد از آن، و گزیدۀ مفصل شفیعی فقط ازمنظر نسخه‌شناسی و تصحیح پرداخته است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Maulana’s Divan, alongside the Masnavi, has, for centuries, been a favorite book with circles of “Sama’,” people of taste and mysticism, and lovers of sonnets. The first critical edition of the book, edited by Foruzanfar, was published by University of Tehran in ten volumes, from 1957 to 1965. All following editions of the book have been prepared, publically or in private, according to Foruzanfar’s edition. Some editions carry the names of particular authors on them, while some others bear just the publishers’ names. Alongside these publications, the only reliable editions are those prepared by Professor Sobhani and published by Ghatreh Publications in 2002. The edition includes notes and explanations. The Foruzanfar’sedition, with all its advantages, had its critics, too. One of them was Professor Shafi’i Kadkani who, in his prominent Introduction to his Selections from Maulana’s Divan, suggested the need for another critical edition of the book. Kadkani’s last work on Mowlana’s Divan consisted of two volumes, published in 2009. The expectation was that the selection would be based on a new attitude towards the manuscripts of the text, but apart from a few corrections, the study is entirely based on the Foruzanfar’s edition. This paper deals with the quality of the Foruzanfar’s edition, the editions published before and after it, and Kadkani’s exhaustive edition, from a manuscriptological and editorial skills perspectives.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>259</FPAGE>
						<TPAGE>279</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>رحمان</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>مشتاق‌مهر</Family>
						<NameE>Rahman</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Moshtaghmehr</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید مدنی، آذربایجان</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>r.moshtaghmehr@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Maulana</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Shams-e Tabrizi’s Divan</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Foruzanfar</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Shafi’i Kadkani</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>editing</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>manuscripts</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>شفیعی کدکنی، محمدرضا (1385)، گزیدۀ غزلیات شمس، تهران: علمی و فرهنگی.##شفیعی کدکنی، محمدرضا (1387)، غزلیات شمس تبریز، 2 ج، تهران: سخن.##شمیسا، سیروس (1375)، سبک‌شناسی شعر، تهران: فردوس.##صدیق بهزادی، ماندانا (1385)، کتاب‌شناسی مولوی، ویراستة دوم، تهران: مرکز نشر دانشگاهی##مولوی، جلال‌الدین محمد بلخی (1363)، کلیات شمس تبریزی یا دیوان کبیر، با تصحیحات و حواشیِ استاد بدیع‌الزمان فروزان‌فر، تهران: امیرکبیر.##مولوی، جلال‌الدین محمد بلخی (1386)، دیوان کبیر کلیات شمس تبریزی، براساس نسخۀ معروف به نسخۀ قونیه، توضیحات، فهرست، و کشف الابیات: توفیق هاشم‌پور سبحانی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.##مولوی، جلال‌الدین محمد بلخی (1386)، دیوان کبیر؛ کلیات شمس تبریزی، چاپ عکسی از روی نسخۀ خطی موزۀ مولانا در قونیه، تهران: مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفۀ ایران.##مینوی، مجتبی (1386)، «لزوم اهتمام در چاپ‌کردنِ کتب مولانا به طریقِ صحیحِ انتقادی»، تجدید چاپ سخن‌رانی استاد در مجلسِ بزرگ‌داشت مولانا در دانشگاه تهران در 1353، نامۀ انجمن، س 7، ش 3، پاییز.##هاشم‌پور سبحانی، توفیق (1386)، «دیوان کبیر قونیه و کلیات شمسِ فروزان‌فر»، ادب‌پژوهی، ش 2.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقدی بر کتاب سیر ناتورالیسم در ایران</TitleF>
				<TitleE>A Critique on “A Survey of Naturalism in Iran”</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3136.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>در این مقاله، کتاب سیر ناتورالیسم در ایران اثر عبدالله حسن‎زادۀ میرعلی را معرفی و نقد کردیم. نخست، ویژگی‎های زبانی، نگارشی، و صوری کتاب را بررسی کردیم و اشتباهات نگارشی و کم‎دقتی‎های ویرایشی و بی‎توجهی به ظرافت‎های صوری را (از ضبط ناصحیح واژگان گرفته تا کاربرد اشتباه اصطلاحات تخصصی و ناهم‌خوانی عناوین با مطالب) نشان دادیم. درادامه، شیوۀ ارجاع‎دهی و میزان اعتبار مآخذ آن را بررسی و متنِ کتاب را در تطبیقِ با منابع مورداستفاده صحت‎سنجی کردیم. در بخش پایانی مقاله، به‌گونه‎ای تخصصی‎تر، چهارچوب نظری پژوهش و روش‎شناسی و ابعاد محتوایی آن را نقد و ارزیابی کردیم و درپایان، به این نتیجه رسیدیم که «عدم تبیین دقیق مؤلفه‎های ناتورالیستی در چهارچوب نظری» و «ناروش‌مندی در مرحلۀ جمع‎آوری و تحلیل داده‎های پژوهش» و «کم‎توجهی به منطق درونی تطور داستان ناتورالیستی در ایران» سه ضعف عمدۀ کتاب سیر ناتورالیسم در ایران است.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>This paper introduces and criticizes Abdollah Hassanzadeh Mirali&#039;s &quot;A Survey of Naturalism in Iran.&quot; First the linguistic, formal, and writing aspects of the book have been analyzed. The writing and editing mistakes and inaccuracies in formal precisions (from incorrect recordings of words to inappropriate use of technical expressions, and the mismatch between titles and the content) have also been shown. In the rest of the paper, referencing and validity of the references have been studied, and the text has been verified against the references that have been used. The final part of the essay has more specifically evaluated and criticized the theoretical framework of the research, methodology, and content. It has been concluded that the three main weaknesses of the book are failure to identify the specific elements of naturalism in theoretical framework, unsystematic data collection and data analysis in the research, and failure to pay attention to the internal logic of the evolution of naturalist fiction in Iran.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>281</FPAGE>
						<TPAGE>303</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>فواد</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>مولودی</Family>
						<NameE>Foad</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Moloodi</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشکدۀ تحقیق و توسعۀ علوم انسانی</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>f_molowdi@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>A Survey of Naturalism in Iran</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Abdollah Hassanzadeh Mirali</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Naturalist Fiction</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>methodology</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Theoretical Framework</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>اسحاق‎پور، یوسف (1379)، بر مزار صادق هدایت، ترجمۀ باقر پرهام، تهران: آگاه.##ایدل، له‌اون ‍(1367)، قصة روان‌شناختی نو، ترجمة ناهید سرمد، تهران: شباویز.##آلوت، میریام (1368)، رمان به روایت رمان‌نویسان، ترجمة علی‌محمد حق‌شناس، تهران: مرکز.##برادبری، مالکوم (1386)، جهان مدرن و ده نویسندۀ بزرگ، ترجمۀ فرزانه قوجلو، تهران: چشمه.##براهنی، رضا (1368)، قصه‎نویسی، تهران: البرز.##بیات، حسین (1387)، داستان‎نویسی جریان سیّال ذهن، تهران: علمی و فرهنگی.##پاینده، حسین (1390)، «عجز از بیان: قرائتی روان‌کاوانه از داستان سه قطره خون»، فصل‌نامۀ ادب فارسی (دانشگاه تهران)، دورۀ 1، ش 7 و 8، پاییز و زمستان.##پروست، مارسل (1386)، در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته، 7 ج، ترجمۀ مهدی سحابی، تهران: نشر مرکز.##پریستلی، جی. بی (1352)، سیری در ادبیات غرب، ترجمة ابراهیم یونسی، تهران: شرکت‌ سهامی کتاب‌های حبیبی با همکاری مؤسسة انتشارات فرانکلین.##تراویک، باکنر (1373)، تاریخ ادبیات جهان، ترجمة عربعلی رضایی، ویراستة سعید حمیدیان، تهران: فرزان.##تولان، مایکل ‏جی (1383)، درآمدی نقادانهـ زبان‏شناختی بر روایت، ترجمۀ ابوالفضل حرّی، تهران: بنیاد سینمایی فارابی.##جویس، جیمز (1380)، تصویر مرد هنرمند در جوانی، ترجمۀ منوچهر بدیعی، تهران: نیلوفر.##حسن‌زادۀ میرعلی، عبدالله (1388)، سیر ناتورالیسم در ایران، سمنان: دانشگاه سمنان.##دهباشی، علی (1380)، یاد صادق چوبک (مجموعه‌مقالات)، تهران: ثالث.##ریمون‏کنان، شلومیت (1387)، روایت داستانی: بوطیقای معاصر، ترجمۀ ابوالفضل حرّی، تهران: نیلوفر.##سیدحسینی، رضا (1384)، مکتب‌های ادبی، ج 2، تهران: نگاه.##شمیسا، سیروس (1383)، داستان یک روح، تهران: فردوس.##صنعتی، محمد (1388)، صادق هدایت و هراس از مرگ، تهران: مرکز.##عبداللهیان، حمید (1379)، کارنامۀ نثر معاصر، تهران: پایا.##عبداللهیان، حمید (1381)، شخصیت و شخصیت‌پردازی در داستان معاصر، تهران: آن.##غیاثی، محمدتقی (1377)، تأویل بوف ‌کور، تهران: نیلوفر.##قربانی، محمدرضا (1372)، نقد و تفسیر آثار صادق هدایت، تهران: ژرف.##کاتوزیان، محمدعلی (1384)، دربارۀ بوف ‌کور هدایت، تهران: مرکز.##لاج، دیوید (1388)، هنر داستان‌نویسی، ترجمة رضا رضایی، تهران: نشر نی.##مارتین، والاس (1386)، نظریه‏های روایت، ترجمۀ محمد شهبا، تهران: هرمس.##میرصادقی، جمال (1376)، ادبیات داستانی، تهران: سخن.##میرعابدینی، حسن (1377)، صد سال داستان‌نویسی ایران، ج 1 و 2 در یک مجلد، تهران: چشمه. ##Cohn, Dorrit (1978), Transparent Minds; Narrative Modes for Presenting Consciousness in Fiction, Princeton University Press, Princeton, New Jersey.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>چنین کنند بزرگان: نقد و تحلیل کتاب شرح شوق</TitleF>
				<TitleE>Thus Do the Great: A Critique on Sharh-e- Showq</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3137.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>مقالة حاضر نقدی است بر کتاب شرح شوق تألیف استاد سعید حمیدیان در پنج مجلد و 4397 صفحه در تجزیه و تحلیل غزلیات خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی. در این مقاله ابتدا امتیازها و کاستی‌های ساختاری کتاب بررسی شده سپس امتیازها و کاستی‌های محتوایی آن موردبحث قرار گرفته است. در این ره‌گذر فصل‌هایی چون جهش معرفتی، آفاق زبانی ورود به متشابهات سخن، و مهندسی فرهنگ فراهم آمده است. درادامه، کاستی‌های محتوایی از دو منظر نقد درون‌ساختاری و نقد برون‌ساختاری بررسی شده و به‌دنبال آن‌ها فصلی مستقل به تحلیل سازواری کتاب با مبانی و پیش‌فرض‌های مفروض اثر و نیز سازواری با مبانی و پیش‌فرض‌های اسلامی اختصاص یافته است. آخرین عنوان مقاله نتیجه‌گیری از مباحث مطرح‌شده‌ است که در آن داوری نهایی درباب این اثر مطرح شده است. بر این تقدیر کتاب شرح شوق در شمار ارزش‌مندترین آثار حافظ‌پژوهی و حتی بهترین پژوهش‌های ادبی معاصر قلمداد شده است که می‌توان گفت یکی از تحقیقی‌ترین و اجتهادی‌ترین پژوهش‌های صورت‌گرفته در علوم انسانی در یک‌صد سال اخیر است که می‌تواند در جهت کاربردی و راه‌بردی مؤلفه‌های فرهنگ ایران نقش‌‌‌آفرین باشد.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>The present paper aims to criticizeGhazaliyat - e- Hafez which appears in 5 volumes and 4397 pages. .In this study, the structural and content- based advantages and shortcomings are discussed which are presented as The rise of wisdom, linguistic Horizons, entrance into speech similarities and fashioning of culture.The content-based shortcomings are then analyzed from two points of view: contextual and textual. Moreover, an independent chapter is devoted to the agreement of the book and the principles and presuppositions of the primary source and those of Islam.The last section of the paper draws conclusions from the discussed issues entailing the final judgment about the book. Sharh-e-Showq is accordingly evaluated as among the most valuable and even among the best of the contemporary body of research in the realm of Hafez studies.It can be asserted that it is one of the richest books in terms of investigation and proficiency. It can also be grouped among the best works in the field within the last hundred years. As such, it can play an effective role in furthering the cultural cause in Iran, both strategically and practically.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>305</FPAGE>
						<TPAGE>323</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>محمد یوسف</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>نیری</Family>
						<NameE>Mohmmad Yousef</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Nayyeri</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>nayyeri110@yahoo.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>textual Criticism</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Contextual criticism Rise of Wisdom</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Linguistic Horizons</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>قرآن مجید.##باطنی، محمدرضا (1355)، چهار گفتار دربارة زبان، تهران: آگاه.##حمیدیان، سعید (1390)، شرح شوق، شرح و تحلیل اشعار حافظ، 5 ج، تهران: قطره.##ختمی لاهوری، ابوالحسن عبدالرحمان (1374)، شرح عرفانی غزل‌های حافظ، تصحیح و تعلیقات بهاء‌الدین خرّمشاهی، کورش منصوری، و حسین مطیعی امین، 4 ج، تهران: قطره.##دارابی، محمد بن محمد (1357)، لطیفة غیبی، شیراز: احمدی.##راغب اصفهانی، ابی القاسم الحسین بن محمد (1387)، المفردات فی غریب القرآن، تهران: مؤسسة فرهنگی آرایه.##سیدرضی (1368)، نهج‌البلاغه، ترجمة سیدجعفر شهیدی، تهران: سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.##شمس تبریزی، محمد بن علی بن ملکداد (1356)، مقالات شمس، تصحیح محمد‌علی موحّد، تهران: دانشگاه صنعتی شریف.##عطّار، فریدالدین محمد نیشابوری (1383)، منطق‌الطیر، تصحیح محمدرضا شفیعی ‌کدکنی، تهران: سخن.##مولوی، جلال‌الدین محمد بلخی (1363)، مثنوی معنوی، تهران: امیرکبیر.##نیری، محمدیوسف (1386)، سودای ساقی، شیراز: دریای نور.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>نقد و تحلیل مجلدات هشتم، نهم، و دهم از تاریخ ادبیات کودکان ایران</TitleF>
				<TitleE>A Critical Analysis of the 8th, 9th &amp; 10th Volumes of The History of Children’s Literature</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3138.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>در این مقاله، سه جلد آخر مجموعة تاریخ ادبیات کودکان ایران، تألیف محمدهادی محمدی و زهره قایینی، را در دو حوزة کلی ارزیابی کردیم: الف) مقدمات و زمینه‌های نظری، شامل: 1. نداشتن پیشینة کامل، 2. مشخص‌نبودن مبنای نظری و رویکرد نویسندگان در نوشتن تاریخ ادبیات و، به‌طور خاص، تاریخ ادبیات کودکان؛ ب) مسائل ساختاری و محتوایی، شامل: 1. نداشتن ساختار منسجم، 2. مشخص‌نبودن تعاریف و اصطلاحات و گسست اثر از زمینة نظری ادبیات کودکان در ایران و جهان، 3. ارجاع‌ندادن به منابع معتبر و طرح مدعاهای اثبات‌‌نشده، 4. گستردگی بیش از حد دامنة کار، 5. مشخص‌نبودن مبنای دوره‌بندی‌ها، 6. مسائل مربوط به هیئت و ظاهر کتاب، و 7. مشکلات نگارشی و ویرایشی. درمجموع، علی‌رغم اشکالات نظری، ساختاری، و محتوایی، ارزش اصلی این مجموعه را می‌توان در گردآوری منابع و اسناد مربوط به تاریخ ادبیات کودکان (به‌خصوص اسناد نادر) دانست و آن را به‌منزلة منبع مهمی در این زمینه معرفی کرد.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>Thepresent article has evaluated the last three volumes of Tarikh-e Adabiat-e Koodakan-e Iran (The History of Children’s Literature of Iran) in two general areas: 1. The Generalities and the theoretical grounds, including: 1.1. Not explaining the complete literature of the subject, 1.2. not having a clear theoretical base and an explicit approach toward writing the history of literature as a whole and writing the history of children’s literature in particular; 2. The structural-content problems including: 2.1. Not having a coherent structure, 2.2. Not having a clear terminology, 2.3. Not referring to authentic resources and raising unproven claims, 2.4. Covering a very vast historical domain, 2.5. Not having a clear base for the historical periodization, 2.6. Having deficiencies pertaining to the format and the appearance of the book, 2.7. Having writing and editing errors.As a whole, in spite of the theoretical, structural, and content deficiencies, the real importance of this collection is that it has gathered the source materials and documents (specially the scare documents) relating to Persian children’s literature, and one can introduce it as an important reference book in this field. </CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>325</FPAGE>
						<TPAGE>348</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>رویا</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>یدالهی شاه‌راه</Family>
						<NameE>Rouya</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Yadollahi Shahrah</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی مشهد</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>zoryatayzoryatay@gmail.com</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR><AUTHOR>
						<Name>محمد جواد</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>مهدوی</Family>
						<NameE>Mohammad</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Javad Mahdavi</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی مشهد</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>mahdavy@um.ac.ir</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Tarikh-e Adabiat-e Koodakan-e Iran</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>criticism</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>content</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>structure</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>آشوری، داریوش (1392)، فرهنگ علوم انسانی، ویراست سوم، تهران: مرکز.##فتوحی رودمعجنی، محمود (1387)، نظریة تاریخ ادبیات، با بررسی انتقادی تاریخ ادبیات‌نگاری در ایران، تهران: سخن.##فتوحی رودمعجنی، محمود (1393)، آیین نگارش مقالة علمیـ پژوهشی، ویراست سوم، تهران: سخن.##محمدی، محمدهادی و زهره قایینی (1380)، تاریخ ادبیات کودکان ایران، ج 1، تهران: چیستا.##محمدی، محمدهادی و زهره قایینی (1381)، تاریخ ادبیات کودکان ایران، ج 1، تهران: چیستا.##محمدی، محمدهادی و زهره قایینی (1393)، تاریخ ادبیات کودکان ایران، ج 8، 9، و 10، تهران: چیستا.##Kuhn, Thomas S. (1996), The Structure of Scientific Revolutions, 3rd edition, Chicago and London: University of Chicago Press.##Nikolajeva, Maria (2014), Reading for Learning Cognitive Approaches to Children’s Literature, Amsterdam/ Philadelphia: John Benjamins.##http://www.maxvanmanen.com.##http://www.fempowering.org.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE>
				<ARTICLE>
                <LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
				<TitleF>ابهام‌های یک ابهام‌خوانی ادبی نقد کتاب کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن</TitleF>
				<TitleE>The Ambiguities of an Ambiguity-Reading: A Critical Reading of The Function of Ambiguity in the Process of Reading</TitleE>
                <URL>http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3139.html</URL>
                <DOI></DOI>
                <DOR></DOR>
				<ABSTRACTS>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>0</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>ابهام در مقام مفهومی معرفتی ـ ارتباطی یکی از اساسی­‌ترین مفاهیم در حوزة خوانش متن است. این ویژگی از‌یک‌سو به‌دلیل ریشه‌داشتن در چند حوزه از دانش­‌ها و ازسوی‌دیگر به‌اقتضای زمانه، ژانر، سبک، و مواردی از این قبیل شکل‌های متنوعی دارد. به همین دلیل تحقیق و نوشتن در آن باب، به‌ویژه بدون محدودکردن دوره و ژانر، کاری دشوار است. این نوشتار در مقام نوعی فرانقد درصدد معرفی و نقد کتاب کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن تألیف فروغ صهبا است. نویسندة کتاب با طرح این ادعا که به‌رغم نظریة مرگ مؤلف، ابهام موجود در داستان‌های مدرن و پسامدرن نشانة اقتدار غیرمستقیم نویسنده است، سعی کرده است انواع ابهام را در برخی از داستان‌های مذکور بررسی کند. کتاب مذکور ازمنظر میزان اطلاع­‌دهی درباب موضوعات، نیز تبیین صورت­‌های ابهام اثری خواندنی است، منتها افزون‌بر چند ایراد ساختاری هم‌چون عدم ذکر پیشینه، نارسایی در تعاریف و طبقه‌بندی­‌ها، و نیز پاره­ای گسست صوری و محتوایی، بر ادعایی بنا نهاده شده است که متناقض می‌نماید.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
					<ABSTRACT>
						<LANGUAGE_ID>1</LANGUAGE_ID>
						<CONTENT>As a communicative-epistemological concept, ambiguity is pivotal to any discussion of reading. Due to its roots in different fields of knowledge, as well as its dependence on age, genre, style, etc., ambiguity finds different embodiments in different circumstances. Therefore, it would be very difficult to discuss the concept without delimiting it to specific ages or genres. This paper is a meta-commentary on “The Function of Ambiguity in the Process of Reading Texts” by Forough Sahba. Via her analysis of some modernist and postmodernist narratives, Sahba has argued that despite the theory of the death of the author, modernist and postmodernist uses of ambiguity show the centrality of the author. The book is informative and especially helpful in defining different types of ambiguity. However, it has some shortcomings: it has no literature review; its classifications of ambiguity are not satisfying; and it has a few inconsistencies in its form and content. Moreover, it is based on a contradictory claim.</CONTENT>
					</ABSTRACT>
				</ABSTRACTS>
				<PAGES>
					<PAGE>
						<FPAGE>349</FPAGE>
						<TPAGE>371</TPAGE>
					</PAGE>
				</PAGES>
	
				<AUTHORS><AUTHOR>
						<Name>پارسا</Name>
						<MidName></MidName>		
						<Family>یعقوبی جنبه سرایی</Family>
						<NameE>Parsa</NameE>
						<MidNameE></MidNameE>		
						<FamilyE>Janbeh Saraie</FamilyE>
						<Organizations>
							<Organization>دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان</Organization>
						</Organizations>
						<Countries>
							<Country>Iran</Country>
						</Countries>
						<EMAILS>
							<Email>p.yaghoobi@uok.ac.ir</Email>			
						</EMAILS>
					</AUTHOR></AUTHORS>
				<KEYWORDS>
					<KEYWORD>
						<KeyText>ambiguity</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>reading texts</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Persian novel</KeyText>
					</KEYWORD>
					<KEYWORD>
						<KeyText>Book Review</KeyText>
					</KEYWORD></KEYWORDS>
				<REFRENCES>
				<REFRENCE>
				<REF>امامی، نصرالله (1390)، «خاستگاه هنری ابهام و گونه‌های آن»، فصل‌نامة نقد ادبی، س 4، ش 13.##آذر پیوند، حسین (1390)، «خاستگاه ابهام در فرایند ارتباط زبانی»، مجلة اندیشه‌های ادبی، ش 9.##آلستون، ویلیام پ. (1380)، فلسفۀ زبان، ترجمۀ نادر جهانگیری، مشهد: دانشگاه فردوسی.##بابک معین، مرتضی (1389)، زیبایی‌شناسی نفی در آثار مالارمه، تهران: علم.##چایلدز، دونالد جی (1385)، «نقد نو»، دانش‌نامة نظریه­های ادبی معاصر، ایرنا ریما مکاریک، ترجمة مهران مهاجر و محمد نبوی، تهران: آگه.##داوری، نگار (1379)، «دلالت چندگانه، ابهام، و ایهام در زبان و ادبیات فارسی»، نامة فرهنگستان، ش 8.##رشیدیان، عبدالکریم (1393)، فرهنگ پسامدرن، تهران: نی.##رویل، نیکلاس (1388)، ژاک دریدا، ترجمة پویا ایمانی، تهران: مرکز.##زرقانی، سیدمهدی (1390)، بوطیقای کلاسیک: بررسی تحلیلیـ انتقادی نظریة شعر در منابع فلسفی، تهران: سخن.##سنت، ریچارد (1391)، اقتدار، ترجمۀ باقر پرهام، تهران: پردیس دانش.##شوا، یهو (1388)، «دموکراسی و رمان»، در: دموکراسی و هنر، تدوین آرتور ملرز و دیگران، ترجمۀ گروه شیراز زیرنظر شاپور جورکش، تهران: چشمه.##شوتس ایشل، رینر (1391)، مبانی جامعه‌شناسی ارتباطات، ترجمۀ کرامت‌اله راسخ، تهران: نی.##صفوی، کوروش (1384)، فرهنگ توصیفی معنی‌شناسی، تهران: فرهنگ معاصر.##صهبا، فروغ (1392)، کارکرد ابهام در فرایند خوانش متن، تهران: آگه.##فتوحی، محمود (1387)، «ارزش ادبی ابهام از دومعنایی تا چندلایگی معنا»، مجلۀ زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تربیت معلم، ش 62، س 16.##کاسکو، بارت (1377)، تفکر فازی، ترجمۀ علی غفاری و دیگران، تهران: دانشگاه صنعتی خواجه نصیر.##کانتور، پل ا. (1388)، «در انتظار گودو و پایان تاریخ: پسامدرنیسم به‌عنوان زیبایی‌شناسی دموکراتیک»، در: دموکراسی و هنر، تدوین آرتور ملرز و دیگران، ترجمۀ گروه شیراز زیرنظر شاپور جورکش، تهران: چشمه.##کوری، گریگوری (1391)، روایت‌ها و راوی‌ها، ترجمة محمد شهبا، تهران: مینوی خرد.##لاج، دیوید (1389)، «رمان پسامدرنیستی»، نظریه‌های رمان از رئالیسم تا پسامدرنیسم، ترجمۀ حسین پاینده، تهران: نیلوفر.##لوسی، نیل (1392)، فرهنگ واژگان دریدا، ترجمۀ مهدی پارسا و دیگران، تهران: رخداد نو.##لوئیس، بری (1383)، «پسامدرنیسم و ادبیات»، مدرنیسم و پسامدرنیسم در رمان، گزینش و ترجمۀ حسین پاینده، تهران: روزگار نو.##محسنیان راد، مهدی (1384)، ارتباط‌شناسی، تهران: سروش.##معدنی، میترا (1375)، «بررسی گونه­های ابهام در زبان فارسی»، مجلۀ زبان‌شناسی، س 13، ش 1 و 2، پیاپی 25 و 26.##مک هیل، برایان (1392)، داستان پسامدرنیستی، ترجمة علی معصومی، تهران: ققنوس.##نامور مطلق، بهمن (1388)، «عنوان‌شناسی آثار هنری و ادبی ایران»، (مطالعۀ نشانه‌شناختی عنوان هنری از قرن چهارم تا دوازدهم)، در: مجموعه‌مقالات چهارمین هم‌اندیشی نشانه‌شناسی هنر به‌انضمام مقالات هم‌اندیشی سینما، به‌کوشش منیژه کنگرانی، تهران: فرهنگستان هنر.##وو، پتریشیا (1390)، فراداستان، ترجمة شهریار وقفی‌پور، تهران: چشمه.##ویلسون، دیدر و دان اسپربر (1391)، «شمایی ازنظریۀ ارتباط»، ترجمة هادیخوش‌نویس، نظریه­های ارتباط: مفاهیم انتقادی در مطالعات رسانه­ای، ج 2، سرویراستار انگلیسی پل کوبلی، سرویراستار فارسی سعیدرضا عاملی، تهران: پژوهشکدة مطالعات فرهنگی و اجتماعی.##هوی، دیوید کوزنز (1385)، حلقة انتقادی: ادبیات، تاریخ، و هرمنوتیک فلسفی، ترجمۀ مراد فرهادپور، تهران: روشن‌گران و مطالعات زنان.##</REF>
						</REFRENCE>
					</REFRENCES>
			</ARTICLE></ARTICLES>
</JOURNAL>

				</XML>
				