0 محمدتقی غیاثی و ترجمۀ شعر فرانسه Mohammad Taghi Qiasi and Translation of French Poetry http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3103.html 0 حمدتقی غیاثی در زمینه‌‌های گوناگون زبان و ادبیات فرانسه تحقیق و فعالیت کرده و ترجمه‌‌های متعددی از زبان فرانسه به فارسی، به‌‌ویژه در زمینۀ ترجمۀ آثار منثور فرانسوی، ارائه داده است. از میان آثار ترجمه‌شدۀ وی دو کتاب به ترجمۀ شعر فرانسه اختصاص دارد. ابتدا در زمستان 1357 ترجمۀ محمدتقی غیاثی از چهل‌و‌چهار قطعه شعر پل الوار با عنوان ای آزادی منتشر شد و سپس در سال 1385 شعر فرانسه در سدۀ بیستم را انتشارات ناهید منتشر کرد. آن‌چه درمورد آثار منظوم فرانسوی به زبان فارسی صدق می‌‌کند آن است که این‌‌گونه آثار غالباً به‌صورت پراکنده ترجمه شده‌‌اند و به این ترتیب شعردوستان فارسی‌‌زبان با اشعار غنی و تأثیرگذار فرانسوی آشنایی چندانی پیدا نکرده‌‌اند. در نوشتار حاضر به نقد کتاب شعر فرانسه در سدۀ بیستم می‌‌پردازیم و می‌‌کوشیم با بررسی دلایل گزینش اشعار، روش معرفی شاعران و تقسیم‌‌بندی تاریخ شعر فرانسه به دوره‌‌های گوناگون و نیز روش مترجم در ترجمه‌‌ نشان دهیم کتاب مذکور به چه‌میزان زمینۀ مساعد آشنایی ادب‌‌دوستان ایرانی با شعر فرانسه را به‌وجود آورده است. 1 Mohammad Taghi Qiasi has been researching in different fields of French language and literature. In addition, he has provided numerous translations from French to Farsi, particularly about the translation French works. Among his translations, two books are dedicated to the translation of French poetry. Initially, the translation of forty four pieces of Paul Eluard’s poems entitled Oh Freedom by Mohammad Taghi Qiasi was published in 1978. Later, French Poetry in Twentieth Century was published by Nahid Publications. However, the reasons for the inclusion of some nineteenth century poems have been explained in the introduction of the book. In fact, the French poetry has been only sparsely translated into Persian language, and therefore, it has got a different course in comparison to French prose works. In this way, those who adore poetry have not got the opportunity to get familiar with the rich and influential French poetry. In the present paper, we review the book of French Poetry in the Twentieth Century. We aimed to analyze the reasons for the selection of poems, the method for the introduction of poets, and the classification of the history of French poetry to different periods, as well as the translation methods. In this review work, we aimed to demonstrate to which extent this book may aid those who adore literature, to get familiar with the French poetry 11 33 میترا رئیسی دهکردی Mitra Raissi Dehkordi استادیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان Iran mitraissi@gmail.com Qiasi Translation French poetry French literature بهبهانی، سیمین (1373)، شاعران امروز فرانسه، تهران: علمی و فرهنگی.##پارسایار، محمدرضا (1389)، تنهایی جهان، تهران: هرمس.##غیاثی، محمدتقی (1385)، شعر فرانسه در سدۀ بیستم، تهران: ناهید.##فرید، جواد (1393)، پل الوار مجموعه اشعار، تهران: نگاه.##معصومی همدانی، حسین (1386)، خاکستر ناتمام، تهران: هرمس.##نادرپور، نادر (1384)، شعر معاصر فرانسه: نیمۀ دوم قرن بیستم، تهران: ثالث.##وثوقی، افضل (1388)، تاریخ ادبیات فرانسه، تهران: سمت.##هنرمندی، حسن (1350)، بنیاد شعر نو در فرانسه، تهران: زوّار.##Berton, Jean-Claude (1997), Histoire de la littérature et des idées en France au XXesiècle, Paris: Hatier.##Décote, Georges et Joёl Bubosclard (1995), Itinéraires Littéraires du XIXesiècle, Paris : Hatier.##Driol, Michel (1997), Histoire de la littérature en France au XVIe siècle, Paris: Hatier.##Échelard, Michel (1984), Histoire de la littérature en France au XIXe siècle, Paris: Hatier.##Lagarde, André et Laurent Michard (1969), XIXe siècle, Les grands auteurs français du programme, Paris: Bordas.##Lagarde, André et Laurent Michard (1969), XXe siècle, Les grands auteurs français du programme, Paris.##

0 محمدتقی غیاثی و نقد نو Mohammad Taghi Ghiasi and New Criticism http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3104.html 0 محمدتقی غیاثی در زمرة نخستین کسانی جا می‌‌گیرد که تلاش کرده‌‌ است با نگارش چندین کتاب در درازنای سه دهه فارسی‌‌زبانان را با نقد نوی فرانسوی آشنا کند. از همین رو، او نقش انکارناپذیری در شکل‌‌دهی برداشت نخستین ایرانیان، به‌‌ویژه در محیط علمی و دانشگاهی، از این جریان داشته است. او در روند این کوشش گاه خود را مترجم و گاه پژوهش‌گر و حتی نویسنده هم به‌‌شمار آورده است، گرچه باید نقش او را در تمامی کتاب‌‌هایش بیش‌تر به ترجمة نوشته‌‌های نویسندگان فرانسوی‌‌زبان خلاصه کرد. نوشتة پیش‌ رو بر این باور است که به‌مرور زمان از کیفیت کار و کوشش غیاثی در گسترة یادشده کاسته شده است. این روند نزولی تا بدان‌‌جا پیش رفته که گاه غیاثی تصویری نادرست، گنگ، و حتی گم‌راه‌‌کننده از برخی جریان‌‌های نقد نو به هم‌‌سخنانش نشان داده است. تردیدی نیست که خاستگاه چنین تصویر مخدوشی از نقد ادبی را نخست باید در نبود وفاداری برگردان او به نوشته‌‌های فرانسوی و ایجاد دگرگونی‌‌های بنیادین در آن‌ها جست. هم‌چنین خوانندة فارسی‌‌زبان با متن‌‌هایی روبه‌رو می‌‌شود که نه با نام «کتاب‌‌های» غیاثی هم‌‌خوانی دارند و نه با درآمدهایی که او برای آن‌‌ها نگاشته است. 1 By writing several books during three decades, Mohammad Taghi Ghiasi can be said to stand among those who have tried to make the Persian speaking community acquainted with the French New Criticism. He has thus had an undeniable role in creating the Iranians’ first reception of this movement, particularly, in the context of universities. In so doing, he has introduced himself a translator, a researcher, and even a writer although in most of his books, he is no more than a translator of works of French authors. The present study is on the belief that the quality of Ghiasi’s work in this domain has been progressively declining. This falling trend has gone so far that he has sometimes provided his audience with an incorrect, vague, and even misleading image of some new movements in criticism. The origin of such distorted image of literary criticism can be found in his lack of loyalty in translating French texts and in introducing fundamental changes in them. The Persian speaking reader also faces texts which have little similarity with Ghiasi’s so-called books and the introductions he has written to them. 35 59 حسن زختاره Hassan ZOKHTAREH استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سین Iran h.zokhtareh@basu.ac.ir Mohammad Taghi Ghiasi Literay Cricicism New Cricicism Translation Stylistics احمدی، بابک (1385)، ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.##احمدی، بابک (1392)، معمای مدرنیته، تهران: مرکز.##آلن، گراهام (1392)، رولان بارت، ترجمة پیام یزدانجو، تهران: مرکز.##بارت، رولان (1384 الف)، اسطوره، امروز، شیرین‌‌دخت دقیقیان، تهران: مرکز.##بارت، رولان (1384 ب)، درجة صفر نوشتار، ترجمة شیرین‌‌دخت دقیقیان، تهران: هرمس.##خطاط، نسرین‌دخت (1387)، «نقد مضمونی و چشم‌‌انداز کنونی آن: از ژان ـ پیر ریشارد تا میشل کولو»، پژوهش‌نامة فرهنگستان هنر، ش 8.##زختاره، حسن (1395)، «خوانشی از یک «بازخوانی»، بررسی و نقد کتاب نقد و نظریه‌‌های ادبی معاصر»، پژوهش‌نامة انتقادی متون و برنامه‌‌های علوم انسانی، س 16، ش 1.##ساجدی، طهمورث (1386)، «رولان بارت و سیر تحول نقد نو در فرانسه»، مقالات هم‌‌اندیشی بارت و دریدا، فرهنگستان هنر.##غیاثی، محمدتقی (1352)، نقد تفسیری، تهران: امیرکبیر.##غیاثی، محمدتقی (1368 الف)، درآمدی بر سبک‌‌شناسی ساختاری، تهران: شعلة اندیشه.##غیاثی، محمدتقی (1368 ب)، نقد تفسیری، تهران: بزرگمهر.##غیاثی، محمدتقی (1369)، نقد تکوینی، تهران: بزرگمهر.##غیاثی، محمدتقی (1378)، الفبای زبان‌‌شناسی، تهران: جامی.##غیاثی، محمدتقی (1382 الف)، نقد تکوینی، تهران: نگاه.##غیاثی، محمدتقی (1382 ب)، نقد روان‌‌شناختی متن ادبی، تهران: نگاه.##کالر، جاناتان (1389)، درآمدی بسیار کوتاه: بارت، ترجمة تینا امرالهی، تهران: علم.##گلدمن، لوسین (1371)، جامعه‌‌شناسی ادبیات (دفاع از جامعه‌‌شناسی رمان)، ترجمة محمدجعفر پوینده، تهران: هوش و ابتکار.##Assoun, Paul-Laurent (1996), Littérature et psychanalyse, Paris: Ellipses.##Barthes, Roland (1957), Mythologies, Paris: Seuil.##Barthes, Roland (1972), Le Degré zéro de l’écriture, Paris: Seuil.##Barthes, Roland (1984), Le Bruissement de la langue, Paris: Seuil.##Barthes, Roland (2002), Essais critiques, Paris: Seuil.##Barucco, Pierre (1972), Eléments de stylistique, Paris: Roudil.##Bellemin-Noël, Jean (1996), La Psychanalyse du texte littéraire: Introduction aux lectures critiques inspirées de Freud, Paris: Nathan.##Benveniste, Emile (1966), Problèmes de linguistique générale, 1, Paris: Gallimard.##Benveniste, Emile (1974), Problèmes de linguistique générale, 2, Paris: Gallimard.##Chriss, Jean-Louis, Filliolet Jacques, et Domonique Maingueneau (2013), Introduction à la linguistique française, Tome 1, Paris: Hachette.##Compagnon, Antoine (1998), Le Démon de la théorie. Littérature et sens commun, Paris: Seuil.##Courtés, Joseph (1991), Analyse sémiotique du discours, de l’énoncé à l’énonciation, Paris: Hachette.##Dortier, Jean-François (2010), Le Langage. Introduction aux sciences du langage, Paris: Sciences Humaines.##Doubrovsky, Serge (1966), Pourquoi la nouvelle critique, Critique et objectivité, Paris: Mercure de France.##Freud, Sigmund (1923), Introduction à la psychanalyse, Paris: Payot.##Gardes-Tamine, Joëlle (2001), La Stylistique, Paris: Armand Colin.##Goldmann, Lucien (1955), Le Dieu Caché, Paris: Gallimard.##Goldmann, Lucien (1964), Pour une sociologie du roman, Paris: Gallimard.##Haar, Michel (1973), Introduction à la psychanalyse, Freud, Paris: Hatier.##Ladmiral, Jean-René (1994), Traduire: théorèmes pour la traduction, Paris: Gallimard.##Lévi-Strauss, Claude (1958), Anthropologie structurale, Paris: Plon.##Maingueneau, Dominique (1996), Aborder la linguistique, Paris: Seuil.##Maurel, Anne (1994), La Critique, Paris: Hachette.##Molinié, Georges (1986), Eléments de stylistique, Paris: PUF.##Oseki-Dépré, Inês (1999), Théories et pratiques de la traduction littéraires, Paris: Armand Colin.##Tadié, Jean-Yves (1987), La Critique littéraire au XXe siècle, Paris: Belfond.##Todorov, Tzvetan (2007), La Littérature en péril, Paris: Flammarion.##Weider, Catherine (1988), Eléments de psychanalyse pour le texte littéraire, Paris: Bordas.##

0 خاستگاه و جایگاه ترجمه‌های محمدتقی غیاثی از سه «تفسیر» فرانسوی Origin and Position of the Translations of Three French “Commentary” by Mohammad Taghi Ghiasi http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3105.html 0 محمدتقی غیاثی کار ترجمه را با چند اثر نقد ادبی، ازجمله تفسیری بر سرخ و سیاه ستندال، تفسیری بر بیگانة کامو، و تفسیری بر غثیان سارتر آغاز کردند. بنابر ادعای ایشان این ترجمه‌ها منابع مفیدی در اختیار اهل ‌ادب و منتقدانِ زمان خود قرار ‌دادند تا با نقد نو و چگونگی تفسیر و تحلیل یک اثر ادبی آن‌طورکه باید و شاید آشنا شوند. برای بررسی صحت این ادعا و تأثیر سه اثر نام‌برده بر روند شکل‌گیری نقد مدرن داستان در کشور، ابتدا نگاهی به تاریخچۀ نقد ادبی ایران می‌اندازیم تا بتوانیم وضعیت نقد آن زمان و دستاوردها و کمبودهایش را بهتر بشناسیم. سپس به معرفی خود آثار پرداخته و چهارچوب، اهداف، و مخاطبان آن‌ها را بررسی خواهیم کرد تا ببینیم انتخاب غیاثی تا چه‌حد نوآورانه و پاسخ‌گوی مقتضیات زمانۀ او بوده است. در آخر نیز رویکرد انتخابی ـ تألیفی مترجم در ترجمۀ تفسیری بر بیگانة کامو مطالعه خواهد شد. 1 Mohammad Taghi Ghiasi started his career of translator with the translation of a number of literary criticism books, including a Commentary on the Red and the Black of Stendhal, a Commentary on The Stanger of Camus and a Commentary on the Nausea of Sartre. According to his claims, these translations provided useful resources to the scholars and critics of his time to get acquainted with new theories of critique and their applications on literary oeuvres. To verify the validity of this claim, we should first study the history of literary criticism of Iran in order to have a better understanding of its achievements and deficiencies before the advent of the above-mentioned translations. Then, we will examine the books themselves, their framework, goals and audience, to see if Ghiasi's selection has been innovative and responsive to his time requirements. Finally, the selective-composed approach of the translator in a Commentary on The Stanger of Camus will be studied. 61 77 سارا طباطبایی Sara Tabatabae استادیار زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه شهید بهشتی Iran sara_tt58@yahoo.com Translation Literary Criticism commentary Profile Collection selective-composed approach Mohammad Taghi Ghiasi احدیان، پریسا (1395)، «دیدار و گفت‌وگو با محمدتقی غیاثی در کتاب‌فروشی آینده»، مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا:.##اید، ژنویو (1355)، تفسیری بر غثیان سارتر، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: امیرکبیر.##بهره‌مند، شیما (3 خرداد 1395)، «گفت‌وگو با محمدتقی غیاثی به ‌مناسبت بازنشر ترجمۀ دو کتاب هفتة مقدس و خدایان تشنه‌اند»، روزنامۀ شرق، ش ۲۵۸۹:.##پارسی‌نژاد، ایرج (1380)، روشن‌گران ایرانی و نقد ادبی، تهران: سخن.##ری، پیر لوئی (1355)، تفسیری بر بیگانۀ کامو، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: امیرکبیر.##سال‌‌شمار انتشار کتاب‌‌های پژوهشی ادبیات داستانی به گردآوری حسین حداد:##کلن، کریستین و پل لیدسکی (1355)، تفسیری بر سرخ و سیاه ستندال، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: امیرکبیر.##هدایت، صادق (1342)، گروه محکومین و پیام کافکا، تهران: امیرکبیر.##Editions Hatier, manuels et livres scolaires, soutien scolaire:.##IDT, Geneviève (1971), La Nausée, Sartre, Profil d’une œuvre, Paris: Hatier.##Lidsky, P. et Klein-Lataud, C. (1987), Le Rouge et le Noir, Stendhal, Profil d’une œuvre, Paris: Hatier.##Rey, Pierre-Louis (1981), L’Étranger, Albert Camus, Profil d’une œuvre, Paris: Hatier.##

0 نقد کتاب‌های روش نو در آموزش زبان فرانسه و فرانسۀ گام‌به‌گام دو اثر از محمدتقی غیاثی Didactic criticism of the two works of Mohamed-Taghi Ghiassi, RaveŠe no dar āmuzeŠe zābān farānse (fifth edition 1993/1372) and Farānseje gām be gām (eighth edition 2013/1392) http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3106.html 0 در این جستار رویکرد آموزشی آقای محمدتقی غیاثی در دو اثر روش نو در آموزش زبان فرانسه و فرانسۀ گام‌به‌گام با نگاهی تخصصی بررسی شده است. به همین منظور، نخست محتوا و شکل این آثار را بررسی و نکات قوت و ضعف و نمونه‌هایی از آن‌‌ها را ذکر کردیم. سپس با بررسی اظهارات مؤلف در مقدمۀ این آثار و مقایسۀ آن با اصول شیوه‌ها و رویکردهای آموزش زبان در دنیا نشان دادیم که رویکرد آقای غیاثی همان شیوۀ سنتی یا دستور ـ ترجمه است. سرانجام در بخش پایانی، کیفیت محتوا و نحوۀ آموزش دستور، تلفظ، و واژگان را بررسی کردیم. در این بخش نشان دادیم که هر دو اثر از غنای واژگانی برخوردارند. هم‌چنین با ذکر نمونه‌های عینی نشان دادیم که محتوا با نیاز کوتاه‌‌مدت و بلند‌‌مدت زبان‌آموزان سازگار نیست، تلفظ در پاره‌ای از موارد به‌شکلی نادرست آموزش داده می‌شود و محتوای متون برگزیده در پاره‌ای موارد با موضوع دستوری هم‌خوانی ندارند. 1 In this review, we have studied the teaching of Dr. Ghiassi through his works: New method to Teach French and French Step by Step. To do this, we first studied their content and form. To do this, we first checked the content and form of these works to derive exemptions from their strengths and weaknesses. Then, analyzing and comparing the author's remarks, in his introductions, with the principles of the known methods and teaching approaches we demonstrated that he adopts the grammar-translation method. In a final stage, we studied the quality of the content and Dr. Ghiassi’s teaching grammar, vocabulary, and pronunciation. In this last section, we have demonstrated that both books are rich in vocabulary. But, we also said that the content does not match the needs of the learners, the teaching of pronunciation is not effective, and sometimes the selected texts do not contain the grammatical points discussed. 79 95 کامیار عبدالتاجدینی Kamyar Abdoltajedini استادیار گروه زبان فرانسه، دانشگاه اصفهان، اصفهان Iran k.tajedini@fgn.ui.ac.ir Teaching Methods of Second/Foreign Language French language Learner grammar Translation غیاثی، محمدتقی (1372)، روش نو در آموزش زبان فرانسه، تهران: مروارید.##غیاثی، محمدتقی (1392)، فرانسۀ گام‌به‌گام، تهران: مروارید.##Chiss, J.-L., J. Filliolet, et D. Maingueneau (2001), Introduction à la linguistique française, Paris: Hachette.##Cuq, J.-P. et I. Gruca (2005), Cours de didactique du français langue étrangère et seconde, Grenoble: PUG.##Gaonac'h, D. (1991), Théories d'apprentissage et acquisition d'une langue étrangère, Paris: Didier.##Germain, C. (1993), Evolution de l'ensegnement des langues: 5000 ans d'histoire, Paris: CLE international.##Gouin, F. (1880), L'art d'enseigner et d'étudier les langues, Paris: Librairie Fischbacher.##Legendre, R. (1988), Dictionnaire actuel de l'éducation, Paris-Montréal: Larousse.##Noyau, C. (1980), “Étudier l'acquisition d'une langue étrangère en milieu naturel”, in: languages, 14e année, N°57.##Puren, C. (1988), Histoire des méthodologies de l'enseignement des langues, Paris: Nathan-CLE international.##Saussure, F. (1974), Cours de linguistique générale, édition critique de T. de Mauro, Paris: Payot.##Schiffler, L. (1991), Pour un enseignement interactif des langues étrangères, Paris: Didier.##Widdowson, H. (1991), Une approche communicative de l'enseignement des langues, Paris: Didier.##

0 نگاهی اجمالی به ترجمه‌های محمدتقی غیاثی از امیل زولا A Brief Look at Translations of Mohammad Taghi Ghiasi from Emile Zola http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3107.html 0 نقد ترجمه از شاخه‌های اصلی‌ ترجمه‌‌شناسی‌ کاربردی محسوب می‌‌شود و ارزیابی ترجمه زیرمجموعه‌ای از نقد ترجمه است. در ارزیابی تمرکز منتقد بیش‌تر بر غلط‌‌یابی است که به آن نقد کمّی می‌گوییم. اما در یک نقد جامع، به جنبه‌‌های کیفی و فرامتنی هم باید پرداخت. ارائة اولین ترجمه از آثار مهمِ نویسنده‌ای تأثیرگذار بسیار حساس و پراهمیت است. محمدتقی‌ غیاثی یکی‌ از مترجمان شناخته‌‌شده است که سه‌ اثر از مجموعۀ بیست‌جلدی روگُن ماکار را ترجمه کرده است. سه کتاب زمین، سهم سگان شکاری، و دارایی خانوادة روگن، که درحال‌حاضر تنها ترجمه‌‌های موجود از آن‌‌ها ترجمه‌‌های غیاثی هستند. در این نوشته، پس از مقدمه‌‌ای دربارۀ معیارهای نقد ترجمه و تمایزش با ارزیابی، نگاهی‌ کلی‌ داریم به ترجمه‌‌های غیاثی از زولا. نگارنده بر آن است تا با برجسته‌کردن ویژگی‌‌های تکرار‌‌شده و مشترک در هر سه‌ اثر، به‌نوعی به رویکرد و عادات مترجم دست یابد. 1 Translation Criticism is one of the main branches of applied translation studies and human translation evaluation is a subset of translation criticism. In the evaluation, the critic's focus is more on the finding errors, which is called a quantitative critique, but in a comprehensive critique, the qualitative and hypertext aspects are also considered. It is very sensitive and important to present the first translation of the works of an influential writer. Mohammad Taghi Ghiasi, is one of the renowned translators who has translated three books of the twenty-volume collection of Rougon-Macquart. The only available translations of three books of The Earth, La Curée and The Fortune of the Rougons belong to Ghiasi. In this essay, after an introduction about assessment criteria for translation and its differentiation with evaluation, we have a general look at Ghiasi translations of Zola’s works. The writer is trying to explore the translator’s approach and attitude by highlighting the repeated and common features in all three books. 97 114 اسماعیل فرنود Esmaeel Farnoud استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدة زبان‌های خارجی، دانشگاه یزد Iran farnoud13@gmail.com Translation studies Translation Criticism Translation assessment Mohammad Taghi Ghiasi Emile Zola زولا، امیل (1361 الف)، زمین، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: نیلوفر.##زولا، امیل (1361 ب)، دارایی خانوادة روگن، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: نیلوفر.##زولا، امیل (1362)، سهم سگان شکاری، ترجمة محمدتقی غیاثی، تهران: نیلوفر.##سامیر، آیناز و مسعود خوش سلیقه (۱۳۹۱)، «بازخورد دانشجویان مترجمی انگلیسی دربارة رویکردهای مدرسان ترجمه در ارزیابی کیفیت ترجمه»، فصل‌نامۀ مطالعات زبان و ترجمه، ش 3، مشهد.##فارسیان، محمدرضا و ناهید رضایی (۱۳۸۹)، «زولا در ایران»، فصل‌نامۀ مطالعات زبان و ترجمه، ش 3، مشهد.##«گفت‌وگو با محمدتقی غیاثی» (3 خرداد ۱۳۹۵)، روزنامۀ شرق، ش ۲۵۸۹.##Berman, Antoine (1995), Pour une critque des traductions: John Donne, Paris: Gallimard.##Berman, Antoine (1999), La traduction et la lettre ou l'auberge du lointain, Paris: Seuil.##Farnoud, Esmaeel (2012), “Méthodologie de la critique des traductions”, Linguistic and Philosophical Investigations, New York: Addleton Academic Publishers.##Farnoud, Esmaeel (2015), Traduction et cognition, Saarbrücken: Presses Académiques Francophones.##Guidère, Mathieu (2008), Introduction à la traductologie, Bruxelles: De Boeck.##Holmes, James (1972), “The Name and Nature of Translation Studies”, Third International Congress of Applied Linguistics, Copenhagen.##Larose, Robert (1998), “Méthodologie de l'évaluation des traductions”, Meta, vol. 432, Les Presses de l'Université de Montréal.##Zola, Emile (2014 a), La Curée, Saint Julien en Genevois: Arvensa Editions.##Zola, Emile (2014 b), La Fortune des Rougon, Saint Julien en Genevois: Arvensa Editions.##Zola, Emile (2014 c), La Terre, Saint Julien en Genevois: Arvensa Editions.##

0 نقدِ نقدِ منتقد؛ آسیب‌شناسی نقد کتابِ تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم Review for the Reviewer’s Review Pathology of Book Review: « L’Histoire de la Littérature française du XIXe siècle », SAMT Publication, Institute of Humanities http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3112.html 0 ازآن‌روی که نقد میترا رئیسی از کتاب تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم (انتشارات سمت) بیش‌تر به نقدسازی می‌ماند تا نقادی، لذا مؤلفان کتاب موردنظر بر آن شدند تا به تدوین متنی درقالب مقالة پیش‌ رو اهتمام ورزند که تلاشی باشد درجهت رخت‌بربستن این‌چنین نقدهایی از جامعة دانشگاهی کشور تا به‌تدریج چنین نقدهای بی‌ثمری جای خود را به نقدهای علمی بسپارند. در این مقاله گام‌به‌گام با نکته‌سنجی‌های، بیش‌تر حاشیه‌ای، منتقدِ کتاب قلم زده‌ایم و بر ایشان به‌درستی خرده گرفته‌ایم که براساس چه سنجة علمی‌ای کتابِ دانشگاهی تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم را با بضاعت و مخاطب محدودش، که بر همگان آشکار است، با کتاب‌های مرجعی در ابعاد جهانی، انتشاریافتة ناشران بزرگ موردسنجش قرار داده‌اند؟ و با چه رویکردی به‌جای این‌که ناشر را در مقولة نظارت بر ویرایش موردنقد قرار دهند، بی‌محابا و با کنایه‌های دون شأنِ پژوهشگاه علومی انسانی درمقام ناشر، مؤلفان را نواخته‌اند؟ مقالة حاضر به‌یقین در دفاع از کاستی‌های منابع دانشگاهی کشور تدوین نشده است؛ انگیزة راستین نگارش این مقاله بیش‌تر تقابل با مقولة نقدسازی ا‌ست که آسیبی جدی بر فضای دانشگاهی کشور وارد می‌‌‌آورد. 1 Regarding the book review of « L’Histoire de la Littérature française du XIXe siècle », written by Mrs Mitra Rayissi (PhD), from SAMT publications which appears to be more a bad derivative review than a book review, the authors of the book have decided to write this article intending to shed light on the improper critiques in academia with the purpose that eventually such critiques will be replaced with more scientifically written articles. In this paper, with precise focus on reasoning, the review of the critic is analyzed to depict how, considering the book’s limited number of readers and its medium, the comparison between this book and internationally acclaimed resource books which are published by international publishers cannot be a just comparison. Furthermore, why has the significant role of the publisher, regarding the review process and editing, been disregarded and rather authors are denounced for this issue? The current paper, undoubtedly, has not been written to defend the inefficiency of academic books in our country; the sole objective is to tackle the phenomenon of bad derivative review which is detrimental to the current situation of academia in the country. 115 134 رویا لطافتی roya letafati دانشیار زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تربیت مدرس Iran letafati@modares.ac.ir بیتا معظمی Bita Moazzami مدرس زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه آزاد اسلامی Iran moazzamibita@yahoo.ir bad derivative review « L’Histoire de la Littérature française du XIXe siècle » SAMT Publications academic book review teaching history of literature رئیسی، میترا (1395)، «بررسی و نقد کتاب تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم»، پژوهش‌نامة انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی، ش 38، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.##لطافتی، رؤیا و بیتا معظمی فراهانی (1388)، تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم، تهران: سمت.##Letafati, Roya and Bita Moazzami Farahani (2009), Histoire de la Littérature française: XIXe siècle, Téhéran: Samt##

0 متن، «من»، و «مردم» در تأویل‌های محمدتقی غیاثی Text, Ego and “People” in Mohammad Taghi Ghiassi’s Interpretations http://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_3108.html 0 بوف کور هدایت، ملکوت بهرام صادقی، اشعار سهراب سپهری؛ تلاش محمدتقی غیاثی برای دست‌یافتن به نوشتار شخصی از ره‌گذر تأویل و تحلیل این آثار از بنیان ناسازمند است. اگر ذاتِ ثانویِ نوشتارِ تأویل با آرمانِ یگانگیِ نویسنده منافات نداشته باشد، پراکندگیِ متنِ تأویل حاکی از غیاب ضمیری (conscience) است که نظم سخن و تدوین دانایی را نوآورانه بر ذمه می‌‌گیرد. «منِ» غیاثی بیش از آن با علمِ عاریتیِ خود عجین است که در آن دخل و تصرف کند. انعکاس صورت خام این علم در متن بر ناتوانی «من» از تصاحب (appropriation) و ذهنی‌سازیِ (subjectivation) خِردی گواهی می‌‌دهد که دیگری در تعلیقِ «منِ» خویش بدان دست یافته است. تأویل‌‌های محمدتقی غیاثی تکیه‌گاه خود را در خالیِ میانِ دو تعلیق می‌‌جویند. مسئلة بهره‌‌گیری غیاثی از نگره‌‌های فرانسوی برای تحلیل آثار ایرانی نیست. سخن از حضورِ کمابیش جسمانیِ «منِ» اوست در فرایند وصل. ثقل این حضور نه‌تنها به متن وحدت نمی‌‌بخشد، بل قوام آن را سست می‌‌کند. میان آثار و نگره‌‌ها پیوند اندامی (organique) وجود ندارد. یگانه عنصرِ رابط همان «من» است که در اوج وابستگی به سخنِ غیر یگانگیِ خود را فریاد می‌‌زند. باور به برتریِ «منِ» بی‌سخن بر «مردمِ» خاموش خاصه زمانی ناسازمند جلوه می‌‌کند که خرد اکتسابی «من» به عامیانگی می‌‌گراید. 1 The Blind Owl of Hedayat, The Heavenly Kingdom of Bahram Sadeghi, poems of Sohrab Sepehri are Mohammad Taghi Ghiassi’s efforts to access some personal writing through an interpretation of these works which are fundamentally paradoxical. If the “second” character of interpretation writing is not in opposition to the writer’s aspiration to singularity, the dispersion of interpretation text would be a proof of the absence of the consciousness which assumes the innovatory order of speech and the original recomposition of knowledge. Ghiassi’s ego is too ingrained in his lent science to manipulate it. The elementary image of this science in the text shows the ego’s disability in appropriation and subjectivity of a reason reached by the other in a step of his transcendental suspension. Ghiassi’s interpretations search for their lever between two suspensions. His use of French theories for interpreting Iranian works is not for the purpose. The intention is to speak about somewhat physical presence of his ego in the connecting process. This presence does not unify the text; moreover, it enfeebles its consistency. There is no organic connection between the works and the theories. The unique connecting element is ego, which cries its singularity in the climax of its dependence in someone else’s speech. Belief in the superiority of the speechless ego over the silent people seems paradoxical where the learned reason of ego is inclined to vulgarity. 135 164 مازیار مهیمنی Maziar MOHAYMENI استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسۀ دانشگاه بوعلی‌سینا Iran maziarmohaymeni@yahoo.fr ego Text people Reading personal writing second writing Mohammad Taghi Ghiass احدیان، پریسا (1395)، «دیدار و گفت‌‌وگو با محمدتقی غیاثی»، مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا:.##احمدی، بابک (1375)، ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.##بارت، رولان (1382)، نقد و حقیقت، ترجمة شیرین‌‌دخت دقیقیان، تهران: مرکز.##بهره‌‌مند، شیما (3 خرداد 1395)، «ادبیات یعنی یکه‌خوردن» (گفت‌وگو با محمدتقی غیاثی، به‌مناسبت بازنشر دو کتاب هفتۀ مقدس و خدایان تشنه‌اند)، روزنامۀ شرق، ش 2589: <http://www.sharghdaily.ir/News/93420>.##صادقی، بهرام (1357)، ملکوت، تهران: زمان.##غیاثی، محمدتقی (1381)، تأویل بوف کور: قصۀ زندگی، تهران: نیلوفر.##غیاثی، محمدتقی (1385)، شعر فرانسه در سدۀ بیستم، تهران: ناهید.##غیاثی، محمدتقی (1386)، تأویل ملکوت: قصۀ اجتماعی ـ سیاسی، تهران: نیلوفر.##غیاثی، محمدتقی (1387)، معراج شقایق: تحلیل ساختاری شعر سهراب سپهری، تهران: مروارید.##فرزانه، م. ف. (1376)، آشنایی با صادق هدایت، تهران: مرکز.##هدایت، صادق (1356)، بوف کور، تهران: جاویدان.##Aucouturier, Michel (1978), “Mikhaïl Bakhtine Philosophe et Théoricien du Roman, in: Mikhaïl Bakhtine, Esthétique et théorie du roman, tr. fr. D. Olivier, Paris: Gallimard.##Benjamin, Walter (2000), “La Tâche du traducteur”, in: Œuvres I, tr. fr. M. de Gandillac, R. Rochlitz et P. Rusch, Paris: Gallimard (folio essais).##Berman, Antoine (1995), Pour une critique des traductions: John Donne, Paris: Gallimard.##Blanchot, Maurice (2002), “Michel Foucault tel que je l’imagine”, in: Une Voix venue d’ailleurs, Paris: Gallimard.##Fontanille, Jacques (1987), Le Savoir partagé. Sémiotique et théorie de la connaissance chez Marcel Proust, Paris-Amsterdam: Hadès-Benjamins.##Fontanille, Jacques (1998), Sémiotique du discours, Limoges: PULIM.##Fontanille, Jacques (1999), Sémiotique et littérature. Essais de méthode, Paris: PUF.##Foucault, Michel (1966), Les Mots et les choses, Paris: Gallimard.##Genette, Gérard (1966), “Structuralisme et critique littéraire”, in: Figures I, Paris: Seuil (points).##Jacques, Francis (1985), L’Espace logique de l’interlocution, Paris: PUF.##Jakobson, Roman (1963), Essais de linguistique générale, Paris: Minuit.##Kristeva, Julia (1970), “Une poétique ruinée”, in: Mikhaïl Bakhtine, La Poétique de Dostoïevski, tr. fr. I. Kolitcheff, Paris: Seuil (points).##Kristeva, Julia (1987), Soleil noir. Dépression et Mélancolie, Paris: Gallimard.##Lederer, Marianne (ed.) (2006), Le Sens en traduction, Caen: Lettres Modernes Minard.##