نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به‌غیرفارسی‌زبانان، دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

با توجه به نقش مهم بازخوردهای تصحیحی شفاهی­ در پیشرفت یادگیری زبان­ و عدم وجود پژوهش کافی در خصوص نگرش مدرسان زبان، به‌خصوص مدرسان زبان فارسی، به ارائه بازخورد تصحیحی شفاهی، هدفِ پژوهش حاضر بررسی، تحلیل و نقد نگرش مدرسان زبان فارسی به ­ارائه بازخورد شفاهی و نیز بررسی عملکرد آنها در کلاس می‌باشد. بدین­منظور 15 مدرس زبان فارسی از میان مدرسان زبان فارسی به‌غیرفارسی­زبانان انتخاب­شدند و به پرسشنامه مورداستفاده پاسخ دادند. این پرسشنامه دارای 20 سؤال بسته­پاسخ در مقیاس لیکرت 5 گزینه­ای و سؤالات بازپاسخ بود. نتایج تحلیل داده­های کمی و کیفی نشان­داد که مدرسان زبان فارسی به­غیر فارسی­زبانان نگرش مثبتی نسبت به بازخوردهای تصحیحی شفاهی دارند و بیشترین فراوانی از نظر نوع بازخوردها در کلاس، راهبرد فراخوانی و کمترین فراوانی تکرار، درخواست روشن­سازی و فرازبانی است. می‌توان نتیجه گرفت که نگرش مثبت مدرسان زبان فارسی به بازخورد تصحیحی شفاهی باعث شده که استفاده از آن در عملکردشان نیز آشکار شود. همچنین، می‌توان ادعا کرد که مدرسان زبان فارسی از طیف متنوعی از بازخوردها استفاده می‌کنند ولی بازخورد فراخوانی بسامد بالاتری دارد. نتایج این پژوهش می‌تواند به کمک مدرسان زبان فارسی، پژوهشگران این حوزه و نیز طراحان دوره‌های تربیت مدرس زبان فارسی آید.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

An Investigation into Persian Language Teachers’ Attitude toward Oral Corrective Feedback in Classroom

نویسندگان [English]

  • Amir Zand-Moghadam 1
  • Faranak Eslami 2

1 Allameh Tabataba'i University

2 Allameh Tabataba'i University

چکیده [English]

Given the important role of oral corrective feedback (OCF) in developing language learning and due to the fact that no study has ever investigated Persian language teachers’ attitude toward providing oral corrective feedback, the purpose of the present study was to investigate and critically analyze the attitude and performance of Persian language teachers while providing OCF. To this end, 15 Persian language teachers were selected and given a questionnaire to complete. The questionnaire included both 5-point Likert scale and open-ended items. The findings revealed that Persian language teachers had a positive attitude toward OCF and that elicitation feedback was the most frequently used type of OCF, while repetition, clarification request and metalinguistic feedback were observed to be the least frequently used type of feedback. It can be concluded that Persian language teachers’ positive attitude toward OCF resulted in effective use of feedback in the process of Persian language teaching. It can also be claimed that Persian language teachers made use of a variety of feedback types; the most frequent of all was elicitation feedback. The findings of this study have implications for Persian language teachers, researchers, and teacher educators.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Teaching Persian to Speakers of Other Languages
  • Oral corrective Feedback
  • attitude