پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی 2383-1650 17 7 2017 12 22 Institutionalizing the Culture of Critique in the Scientific Community with Which Paradigm or Scientific Foundation? Modernism, Postmodernism or Chaos-Complexity نهادینه‌سازی فرهنگ نقد در جامعة علمی با کدام پارادایم یا بنیان علمی: مدرنیسم، پست‌مدرنیسم، یا آشوب ـ پیچیدگی؟ 29 53 2917 FA سیدمحمد حسین حسینی دکترای برنامه‌ریزی درسی و عضو پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش سوسن کشاورز استادیار فلسفة تعلیم و تربیت، دانشگاه خوارزمی Journal Article 2017 09 06 Although critique is the basis of personal and social growth and development, this issue has not become a dominant culture and logical process of the scientific community. This situation has many reasons. One of these reasons is the underlying assumptions or paradigms governing the scientific community. Therefore, the purpose of this article was to analyze the culture of critique and explain this culture based on three dominant scientific paradigms: Modernism, Postmodernism, and Chaos-Complexity. Therefore, the deductive reasoning method was used. The statistical population included all the books, articles, studies related to the subject, and the most possible sources were selected by purposive sampling method as samples. The information was collected by a checklist and was analyzed by a verbal and qualitative content analysis method. The findings show that Modernism only allows critique as a theoretical determination, which is a negative and superficial understanding, and incompatible with the nature of criticism. Thus, the culture of critique in this paradigm has not been formed and institutionalized. Postmodernism also does not provide an opportunity for critique. But Chaos-Complexity is a very suitable context for the formation, promotion, and institutionalization of the culture of critique. Because its features and assumptions provide a proper explanation for the concept, characteristics, and all conventions of criticism. Therefore, the formation, promotion, and institutionalization of the culture of critique requires a paradigm shift from Modernism and Postmodernism to Chaos-Complexity. اگرچه نقد زیربنای رشد، توسعه، و بالندگی فردی و اجتماعی است، اما این امر به فرهنگ مسلط و فرایند منطقی جامعة علمی تبدیل نشده است. چنین وضعیتی دلایل گوناگونی دارد. یکی از این دلایل مفروضات زیربنایی یا پارادایم حاکم‌بر جامعة علمی است. بنابراین، هدف از نگارش این مقاله تحلیل فرهنگ نقد و تبیین این فرهنگ براساس سه پارادایم مسلط علمی، یعنی مدرنیسم، پست‌مدرنسیم، و آشوب و پیچیدگی است. بنابراین، از روش پژوهش استدلال استنتاجی استفاده شد. جامعة آماری دربرگیرندة کلیة کتاب‌ها، مقالات، مطالعات، و پژوهش‌های مرتبط با موضوع بود که حداکثر ممکن منابع به ‌روش نمونه‌گیری هدف‌مند برای نمونه انتخاب شدند. اطلاعات ازطریق سیاهة یادداشت‌برداری گردآوری و سپس به‌روش کلامی و تحلیل محتوای کیفی تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدرنیسم فقط نقد به‌منزلة قطعیت نظریه‌ای را ممکن می‌کند که برداشتی منفی، سطحی، و ناسازگار با روح نقد محسوب می‌شود. بنابراین، فرهنگ نقد در این پارادایم شکل نگرفته و نهادینه نخواهد شد. پست‌مدرنیسم نیز بستر یا فرصت چندانی برای نقد مهیا نمی‌کند. اما آشوب و پیچیدگی بستری بسیار مناسب برای شکل‌گیری، ترویج، و نهادینه‌شدن فرهنگ نقد است؛ زیرا، ویژگی‌ها و مفروضات آن تبیین مناسبی از مفهوم ویژگی‌ها و انواع سنت‌های نقد ارائه می‌کنند. بنابراین، شکل‌گیری، ترویج، و نهادینه‌سازی فرهنگ نقد نیازمند گذار پارادایمی از مدرنیسم و پست‌مدرنیسم به آشوب و پیچیدگی است. https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_2917_dfb84a11f431c62436cfb760e30a34fe.pdf