پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی 2383-1650 19 6 2019 08 23 Dictionary Criticism: Descriptive Lexicography of Phonetics and Phonology بررسی و نقد کتاب فرهنگ توصیفی آواشناسی و واج‌شناسی 341 358 4649 10.30465/crtls.2019.4649 FA مریم نورنمائی دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، گروه زبان‌شناسی، دانشگاه الزهرا Journal Article 2019 07 27 The aim of this article is to criticize the bilingual Persian-English Phonetics and Phonology Dictionary written by Golnaz Modarresi Ghavami which has been published by Nashre Elmi in 2015. This work almost satisfies the needs of its users in acquaintance with Western theories in Phonetics and Phonology; however, it does not thoroughly follows the main principles of Lexicography in macro-structure and micro-structure. The method of data collection is traditional and the author has not used Corpus-based methods. In some cases such as the lack of pronunciation and phonetic symbols, general information of entries, explanatory information, in-text citations, giving examples, writing and editing principles, this work requires revision and improvement. Moreover, it is necessary that the author consider new and up-to-date resources as well. If the author tried to include Islamic terminology of Phonetics and Phonology in next editions, this dictionary will become a much more comprehensive resource in these two fields. <br /> <br /> Keywords: Specialized Dictionary, Phonetics, Phonology, Macro-structure, Micro-structure, Dictionary Usage. هدف از نگارش این مقاله بررسی و نقد <em>فرهنگ توصیفی دوزبانۀ فارسی به انگلیسی آواشناسی و واج‌شناسی</em> نوشتۀ گلناز مدرسی قوامی است که در ۱۳۹۴ ش نشر علمی آن را به‌چاپ رسانید. این فرهنگ تاحدود زیادی نیاز علمی مخاطبان را در حوزۀ آشنایی با نظریه‌های غربیِ، ازجمله مکتب واج‌شناسی پراگ، واج‌شناسی زایشی معیار، واج‌شناسی طبیعی، واج‌شناسی خودواحد، واج‌شناسی وزنی، و ... که در آواشناسی و واج‌شناسی مطرح‌اند، برآورده می‌سازد. داده‌ها در نگارش این فرهنگ به شیوه‌های سنتی گردآوری شده‌اند و نویسنده از شیوه‌های نوین پیکره‌ای استفاده نکرده است. این فرهنگ از اصول کلی فرهنگ‌نویسی در کلان‌ساختار و خردساختار به‌درستی پیروی نمی‌کند و در مواردی چون نداشتن راه‌نمای تلفظی، اطلاعات کلی مدخل‌ها، متن توصیفی، شیوۀ ارجاع‌دهیِ درون‌متنی، ذکر مثال‌ها، و رعایت اصول نگارشی و ویرایشی نیازمند بازنگری و رفع کاستی‌هاست. هم‌چنین، لازم است که نویسنده در استفاده از منابع فرهنگ منابع جدیدتر و به‌روزشده را نیز مدنظر قرار دهد و اگر نویسنده بکوشد در ویراست‌های بعدی واژه‌ها و اصطلاحاتی را که در آثار زبان‌شناسان و دانشمندان اسلامی به‌کار می‌رفته است به این فرهنگ بیفزاید، اصطلاحات علمی و تاریخی آواشناسی و واج‌شناسی در زبان فارسی نیز به‌طورجامع‌ ثبت و ضبط می‌شود و حوزۀ کاربرد این فرهنگ گسترده‌تر خواهد شد. https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4649_77fd1faed3cf8f379802c1107ef05149.pdf