پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی 2383-1650 19 6 2019 08 23 Linguistic and literary analysis of proverbs in Qaisar Aminpour poetry بررسی و تحلیل زبان‌شناختی ـ ادبی ساختار مَثَل در اشعار قیصر امین‌پور 359 378 4650 10.30465/crtls.2019.4650 FA علی واسو جویباری دانش‌آموختۀ دکترای زبان و ادبیّات فارسی، دبیر زبان و ادبیات فارسی، استان مازندران احمد رمضانی دکترای زبان شناسی همگانی و استادیار سازمان پ‍ژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی Journal Article 2019 07 21 The purpose of this research is to investigate the position and structure of proverbs in Qaisar Aminpour poetry. It is a descriptive and analytical research study, using library resources for data collection. Here, the structural features of proverbs in Qaisar Aminpour poetry are explained from two perspectives of language and literary. Aminpour uses proverbs in four functions; namely, proverbial phrases, proverb creation, manipulation with the term proverb and proverbs with different uses (manipulation in meaning). For defamiliarization, he tries to interweave proverbs with literary figures and enhance literary aspect. Among which similarity and paradox are generally received more attention.His proverbs often focus on ethics and education. For Aminpour, proverb is a figurative language and literary device owing its origin to social culture of ordinary language, while covering an artistic characteristic combined with literary and linguistic elements. As a cultural commodity, the proverb is about the language of common people changing its form and nature. Such transformation yields in spreading out different combinations and sentences of Aminpour’s poems across the community. در این مقاله نقش، جایگاه، و ساختار مَثَل در اشعار قیصر امین‌پور نقد و بررسی می‌شود. روش در این پژوهش توصیفی ــ تحلیلی است و گردآوری داده‌ها به‌شیوۀ کتاب‌خانه‌ای و مطالعۀ مجموعۀ اشعار قیصر امین‌پور انجام شده است. درادامه، ساختار مَثَل‌های شعر امین‌پور در دو حوزۀ زبانی و ادبی تحلیل شده است. او مَثَل‌ها را در چهار صورت مَثَل‌گونه، مَثَل‌آفرینی، دخل‌وتصرف در لفظ مَثَل، و مَثَل‌هایی با کاربرد دیگر (دخل و تصرف در معنا) به‌کار برده است. امین‌پور برای آشنایی‌زدایی کوشیده است که مَثَل‌ها را با صنعت ادبی بیامیزد و جنبۀ ادبی آن را اعتلا ببخشد و ازمیان صناعات ادبی به تشبیه و متناقض‌نما بیش‌ترین توجه را نشان داده است. مضمون همۀ مَثَل‌ها اخلاق و تربیت است. درنگاه امین‌پور، مَثَل شگردی زبانی و ادبی است که هم از فرهنگ جامعه و زبان محاوره گرفته می‌شود و هم در ترکیب با عناصر زبانی و ادبی جنبۀ هنری می‌پذیرد و به‌صورت کالایی فرهنگی با تغییر در ساختار و ماهیت به زبان مردم عوام برمی‌گردد. حاصل این تحول در ساختار و ماهیت رواج و گسترش ترکیبات و جملات متعددی از شعر امین‌پور درمیان مردم است. https://criticalstudy.ihcs.ac.ir/article_4650_65c546a0d68a31fa91bb272824f52a3e.pdf