نیچه؛ روح‌القدس فلسفۀ ژیل دلوز نقدی بر کتاب Nietzsche and Philosophy

نوع مقاله: علمی- پژوهشی

نویسنده

دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه تبریز، عضو شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی

چکیده

در این مقاله کتاب نیچه و فلسفه (Nietzsche and Philosophy) نوشتة ژیل دلوز را معرفی و ارزیابی می‌کنیم. کتاب نیچه و فلسفه، که نخستینبار در فرانسه در سال 1962 منتشر شد، بعدها در سال 1983 به انگلیسی ترجمه شد. این کتاب در دهة 60 میلادی واکنشی علیه هگل‌گرایی غالب کوژویی و ژان هیپولیتی فرانسه است و دلوز در این اثر سعی دارد نیچه را درمقابل هگل قرار دهد تا نشان دهد که فلسفة هگل نافی فلسفة تفاوت، کثرت، و نیرو و سرزندگی زندگی است. این کتاب همانند مقدمهای است که مضامین کتاب‌های بعدی دلوز ریشه در آن دارند. سه متفکر در اندیشة دلوز نقش محوری دارند: اسپینوزا، برگسون، و نیچه. اگر اسپینوزا پدر است و برگسون پسر، بیشک نیچه روح‌‌‌القدس خواهد بود. اما این مقاله درعینحال‌که فلسفة دلوز را در این کتاب ارزیابی می‌کند، می‌‌‌خواهد نشان دهد که دلوز شکل دیگری از دیالکتیک هگلی را با رنگ و لعاب نیچه‌‌‌ای روایت می‌کند و بنابراین، دلوز گریز و گزیری از تفکر دیالکتیکی هگلی ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Nietzsche as Holy Spirit of Deleuze: A Review of Nietzsche and Philosophy

نویسنده [English]

  • Muhammad Asghari
Associate Professor of Philosophy, Department of Philosophy, University of Tabriz, A Member of the Iranian Council for Reviewing Books and Texts in Human Sciences
چکیده [English]

This article introduces and evaluates Nietzsche and Philosophy by Gilles Deleuze. Deleuze's book, first published in 1962 in France, was later translated into English in 1983. In the 1960s, the book was a reaction to the predominating Hegelianism of France's Alexandre Kojève and Jean Hyppolite, and Deleuze attempts to put Nietzsche against Hegel to show that Hegel's philosophy is a philosophy of difference, plurality, and vitality and vitality of life. This book is just like an introduction to all themes of Deleuze's next books. Three thinkers have a central role in Deleuze's thought: Spinoza, Bergson and Nietzsche. If Spinoza is a father, Bergson will be the son and Nietzsche will be the Holy Spirit. But this article, while analyzing Deleuze's philosophy in this book, seeks to demonstrate that Deleuze narrates another form of Hegelian dialectics in Nietzsche's style, and thus Deleuze's does not escape from the Hegelian dialectical thinking.

کلیدواژه‌ها [English]

  • difference
  • force
  • Nietzsche
  • Hegel dialectic
  • Deleuze
خاتمی، محمود (1391)، مدخل فلسفة غربی معاصر، تهران: علم.

سیفی، مجتبی و محمد مشکات (1393)، «بررسی تأثیرپذیری مارکس در مفهوم کار از ارباب و بندة هگل»، مجلة پژوهشهای فلسفی دانشگاه تبریز، دورة 8، ش 15، پاییز و زمستان.

سینربرینک، رابرت (1395)، شناخت هگل‌‌‌گرایی، ترجمة مهدی بهرامی، با ویرایش محمدمهدی اردبیلی، تهران: لاهیتا.

ضمیران، محمد (1386)، نیچه پس از هیدگر، دریدا، و دولوز، تهران: هرمس.

Asghari, Muhammad (2015), “Is Richard Rorty a Moral philosopher?”, Journal of Philosophical Investigations of University of Tabriz, vol. 17.

Bogue, Ronald (1989), Deleuze and Guattari, London and New York: Routledge.

Deleuze, Gilles (1983), Nietzsche and Philosophy, trans. Hugh Tomlinson, Minneapolis: University of Minnesota Press.

Deleuze, Gilles(1988a), Spinoza: Practical Philosophy, trans. Robert Hurley, San Francisco: City Lights Books.

Deleuze, Gilles (1988b), Bergsonism, trans. Hugh Tomlinson and Barbara Habberjam, New York: Zone Books (first published 1966).

Deleuze, Gilles (1990), Expressionism in Philosophy: Spinoza, trans. Martin Joughin, New York: Zone Press.

Gutting, Gary (2005), Foucault: A Very Short Introduction, Oxford University Press.

Heidegger, Martin (2003), The End of Philosophy, trans. Joan, Stambaugh: University of Chicago Press.

Hicks, Stephen R. C. (2004), Explaining Postmodernism: Skepticism and Socialism from Rousseau to Foucault: A Discussion, Tempe, AZ: Scholarly Publishing, Inc.

Kojeve, Alexandre (1980), Introduction to the Reading of Hegel, Cornell University Press.

May, Todd (2005), Gilles Deleuze: An Introduction, Cambridge University Press.

Rorty, Richard (1983), “Unsoundness in Perspective”, Times Literary Supplement, vol. 17.

Sean Bowden, Simone and Paul Patton (eds.) (2015), Deleuze and Pragmatism, Routledge: Taylor & Francis.

Smith, D. W. (2000), “Deleuze, Hegel, and Post-Kantian Tradition”, Journal of Philosophy Today, vol. 5, no. 1.

Woodward, Ashley (ed.) (2011), Interpreting Nietzsche: Reception and Influence,Continuum International Publishing Group.