واکاوی کتاب نامههای ایرانی در چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی (بازتولید و تقابل گفتمان شرقشناسی و استبداد)
دوره 26، شماره 1، بهار 1405، صفحه 25-61
https://doi.org/10.30465/crtls.2026.52792.2956
رضا پارسامقدم
چکیده این مقاله با بهرهگیری از چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف به تحلیل کتاب «نامههای ایرانی» منتسکیو میپردازد. هدف، کاوش در سازوکارهای زبانی، روایی و گفتمانیای است که بازتولید و تقابل با گفتمانهای مسلط عصر روشنگری (استبداد، شرقشناسی، پدرسالاری) را ممکن میسازد. دادهها شامل نامههای منتخب در سه سطح توصیف (ویژگیهای زبانی و بلاغی)، تفسیر(رابطه متن با شرایط تولید و دریافت و شناخت چندصدایی و بینامتنی) و تبیین (کنش اجتماعی متن و آشکارسازی ایدئولوژی و روابط قدرت) تحلیل شدهاند. یافتهها نشان میدهد منتسکیو با طنز، تقابل واژگانی، قالب نامهنگاری، آشناییزدایی و چندصدایی، فضایی برای نقد غیرمستقیم و همزمان بازتولید گفتمانهای مسلط میآفریند. از سوی دیگر، اثر به کلیشههای شرقشناسانه گرفتار آمده که پارادوکسی در پروژه روشنگری برجسته میکند. نامههای زنان حرمسرا و خواجهسرایان در بازیابی عاملیت سوژههای خاموش و طرح مقاومت در برابر استبداد نقشی محوری دارند. همچنین پاسخ زرینکوب به پرسش هویت ایرانی، استمرار و پیچیدگی گفتگوی گفتمانی شرق و غرب را از طریق بازتعریف هویت نشان میدهد. در نهایت، «نامههای ایرانی» نه تنها بازتابی از شرایط تاریخی-اجتماعی عصر روشنگری، بلکه به عنوان پراکتیک گفتمانی چندلایه و پارادوکسیکال، نقشی فعال در بازتولید و نقد گفتمانهای مسلط دارد. این پژوهش نمونهای از ظرفیت تحلیل گفتمان انتقادی در فهم متون کلاسیک سیاسی-فرهنگی است.
نقدی بر تأثیر ادبیات کلاسیک فارسی در داستاننویسی معاصر
دوره 21، شماره 9، آذر 1400، صفحه 381-406
https://doi.org/10.30465/crtls.2020.30864.1845
سیدعلی قاسمزاده
چکیده از پرسشهای بنیادین در عرصة ادبیات داستانی جدید در ایران میزان پیوند این حوزه با ادبیات کلاسیک فارسی است. اهمیت این پرسش زمانی آشکار میشود که در نظر داشته باشیم قاطبة منتقدان و محققان حوزة ادبیات داستانی رمان و داستان کوتاه را محصول هنری وارداتی (غربی) میدانند و بر این باورند که ورود و گسترش داستاننویسی جدید به ایران را بایست به همان نگرش هنری غرب و پدیدهای غیربومی معطوف دانست. روشن است در پرتو چنین نگرشی، انتظار بهرهمندی و ارتباط داستاننویس ایرانی با گذشتة ادبی خود انتظاری شگفت و نابهجا مینماید. تألیف کتاب تأثیر ادبیات کلاسیک فارسی در داستاننویسی معاصر، نوشتة معصومه صادقی، پاسخی است در رد یا ایجاد تردید جدی درباب غربیبودن رمان و داستان جدید ایرانی که با تکیه بر سه رمان سووشون، جای خالی سلوچ، و آتش بدون دود میکوشد تا، ضمن رد نگاه غالب یادشده، اثرپذیری نویسندگان ایرانی را از سبک و زبان ادب کلاسیک فارسی آشکار سازد. جستار حاضر، با بازخوانی اثر یادشده به شیوة توصیفی ـ تحلیلی، به این نتیجه دست یافته است که باوجود تلاش ستودنی نویسنده در مقدمات و گردآوری اطلاعات قابلتأمل و بازنمایی بینامتنی رمانهای برگزیده، برخی ایرادات اساسی و گزارههای موضوعی نامتوازن در تحلیل دادهها و تفسیر نهایی رمانها دیده میشود. رویکرد مغالطهآمیز جزءوکل و غثوسمین ناشی از این نگرش بازنگری جدی در کتاب را ضروری میکند.
فیزیک مالی بهعنوان زمینهای بینرشتهای؛ خدمات دانش فیزیک به مالی و نقد آنها
دوره 19، شماره 9، آذر 1398، صفحه 93-112
https://doi.org/10.30465/crtls.2019.4823
حجت الله صادقی
چکیده کتاب فیزیک مالی سرگذشت تاریخی تعامل دانش فیزیک و مالی را مرور میکند. نویسندة کتاب، بهگونهای بینامتنی، چگونگی راهیابی مدلهای دانش فیزیک به مسائل مالی را تشریح میکند و درپی آن است تا نشان دهد: استفاده از مدلها و تحلیل کمی توسط کوانتها (تحلیلگران کمی مالی) بیآنکه عاملی تعیینکننده یا مقصر در بحران مالی 2007- 2008 باشد، سیمای آیندة دانش مالی را شکل خواهد داد. در این مقاله، ضمن معرفی کلی این اثر، جنبههای گوناگون آن از حیث صوری و محتوایی با تکیه بر مفاهیم بینامتنیت و مطالعات بینرشتهای، به بوتة نقد گذاشته میشود. منظور از دیدگاه بینامتنی سطحی از تحلیل است که رابطة فیزیک (بهعنوان متن «الف») و مالی (بهعنوان متن «ب») را بررسی میکند و منظور از دیدگاه بینرشتهای سطحی از تحلیل است که رابطة آنها را بهعنوان دو رشته مدنظر قرار میدهد. رشتههایی که موضوع، روش، و غایت خود را دارند. پس از این بررسیها مشخص میشود که مهمترین مزیت کتاب فیزیک مالی فرم روایت و نگاه تاریخی و دقیق و مهمترین کاستی آن چشمپوشی از نقدهای روشنی است که اقتصاددانان رفتاری و دیگر منتقدان کمیگرای مالی به فیزیک مالی وارد کردهاند.
